پیچک

دیدمش ..

در خیابانی شلوغ،در حجمی از همهمه

در حجمی از فریادهایی که برای مدت طولانی سکوتی خاموش بودند و حال ابراز وجود میکردند

رعشه ای پیچک تنم شد و من نفس هایم را میشمردم قلبم سمفونی های از بر شده را مینواخت اما مغزم فرمان بودن را به قلبکم نمیداد؛قفل گلخانه های قلب و مغز باز شده بود راه ارتباطی در های پشتنی این روزها چون اسبی تیزپا میتاخت و من احساس بی حسی زیادی را در تک تک ابعاد بدنم داشتم....این بار واکنش هایم قرار بود جور دگر باشد با ترک اعتیاد یک انسان مواجه بودم انسانی که عاشق نبود معشوقه؟شاید....کودکی بنفشه به دست از کنارم گذشت چند قدم بعد گلی زیر پایم ترک برداشت ترکی که خطی بر گلبرگ هایش شد ، پاسبانی از جلویم گذشت گل های گل خانه ام پژمردند و من بیننده ای بیش نبودم.....ساعت شنی این بار سر دیگرش به آسمان بود ،صور فلکی را برایش توضیح میدادم برای تک تک بچه شن های مغز و قلبش:

تو هر آسمونی با هر حجم شلوغی و یا بعضا خالی بودنش دب اکبرو میشه پیدا کرد و وقتی پیداش کنی ستاره قطبی پنج برابر فاصله دو تا ستاره ی آبریزشه....حالا ازت میخوام دقت کنی از ستاره های سازنده دسته ابریز یکی مونده ب اخر دوتاستاره اس ....ی نکته دوست داشتنی چند نفر میبینن اون رفیق کوچولو رو؟معنی هاییم که تو زندگیه همینه ی سریاش جای اسمکمون زیر پامونه و ما نمیبینم حجم تابششونو.... خب این شد شمالت حالا 180درجه برگرد میبینیش؟اونی که پرنوره و چشمک نمیزنه مشتریه کناریش هم زحل اونم چشمک نمیزنه چون سیاره ها ی نور ثابت بی چشمکن.....و حالا جلوی مشتری ی نور قرمز چشمک زن قلب العقرب....همینقدر جذاب...مث بعضی وقتا که از همه چی زده ای و ی لبخند ی نفر میتونه نبضت رو برگردونه.....

ی اتوبوس آبی با مسافرهایی که مغزشون طیف های آبی رنگه و هرکی بالای سرش ی جوونه داره ساقه ها یبزن اما اینبار گیاها قیام کردن و گلشونو همرنگ خودشون کردن عقل ب قلب حاکم شده اینبار گلخونه قدیمی تو حال تخریبه انگار.....

رنگ ها توی طیفی از رنگین کمون به سرعت نوری قابل تغییرن همون لحظه که رنگ ها رنگ میبازن اما آسمون؟...

یادت نره ب جز زیر پات بالای سرتو نگاه کنی ریس

رها کن بره رییس رها کن

م.غ

ارزومند ارزوهاتون...