نامه

نامه ای برای شما

توجه توجه

این یک نامه است برای خود شما، برای روح زیبایتان

در این روزهای مه آلود که تمام گوشه های خانه را، ترک ها بودن ها و نبودن ها را دوره کرده ایم

گاهی خسته شده ایم

بی حال، دلمان خواسته خواب را برای همیشه انتخاب کنیم. از بلورهای بارانی و برگ های تازه زاده شده به ژرفای چشم هایتان :

دنیا جنگ می شود عجیب و غریب ها از زمان و آسمان می آیند؛ اما هنوز جوانه ها سر از خاک بیرون می آورند. انتخاب شرایط سخت و بد دست ما نیست ولی واکنشمونو می تونیم انتخاب کنیم.

خستگی، درد ها و زخم ها دیده میشن و من برای شما عطر نرگس و یاس می فرستم شاید دردو ساکت کنه برای چند ثانیه و روحتون لذت ببره از یک عطر.

تو این روزا خونه موندن شاید برامون یک زمانه بالای زمان و مکان همراه با چاشنی خنده ها و عصبانیت ها و حوصله سر رفتناس. مسئله مالی همیشه هست و چه کسیه که بگه بدون نان می شه ادامه داد؟ اما اگر ذهن درست جان بگیره راحت تر می شه کنار اومد.

تو این روزها حواسمون باشه به سلامت جسم و روح

حتی اگر اخرین لحظات باشه سیاه سفید تمومش نکنیم .

این طبیعیه که ما احساس استرس، ترس و اضطراب داشته باشیم؛ حرف زدن با افراد امنمون میتونه حالمونو بهتر کنه، هوای هم رو داشته باشیم

بودن برای هم شاید درمان درد بشه.

اگر هنوز عذاب وجدان و حال بد داریم چند روزیو استراحت کنیم از حجم فشارهای فکری و سعی کنیم

موسیقی رو لمس کنیم، کتاب بخونیم و خودمونو محکم بغل کنیم. آیا بغل کردن خود را بلدیم؟

کوید ۱۹ خیلی چیزهارو از ما می گیره؛ اما ی سری چیزهارو هم به ما می ده

فرصت اینکه با هم متحد شیم، با خودمون متحد شیم به عنوان یک طرح بشریت که با هم باشیم و هوای همو داشته باشیم

با هم یاد بگیریم و باهم رشد کنیم.

اگر نامه رو تا اینجا خوندین افتخار میکنم بهتون

بغل محکم براتون

لبخند بزنید چون خودتونو دارید صدای نفس هاتون زیباترینه

تولدتون هرروزه

ارزومند ارزوهاتون

مهرو

تموم میشن این روزا چی ازشون برامون میمونه؟

برای پاتر ها نیز میگم بیایییم از خاطره های خوبمون ب عنوان تیرمون استفاده کنیم و انرژی بگیریم

خوبی و بدی ها رو جدا نکنیم و همرو باهم ببینیم

مثل دیالوگ معروف سریال this is us:

ترش تلخ ترین لیمو زندگیمونو بگیریم و باهاش بهترین شربت آبلیمو رو درست کنیم

پروانه دلتون مانا

۱۹فروردین نود و نه