روزدوم
آیشا:دلم برا کانادا تنگ شد. اینجا بارم نداره حتی. حوصلم سر رفتههه. آنا من حتما با تو برمیگردم کانادا. کی بیلیت میگیری؟
انا:من یه هفته میمونم فقط. کاش میتونستم بیشتر بمونم.
مهسا:کی با من میاد بریم مدرسه ی موسیقی من رو ببینیم؟
آینا:مامانننن!مدرسه ی موسیقی؟ باورم نمیشه تا حالا هیچی راجبش نگفتی. مدرسه ی موسیقی میرفتی؟
دخترا همه تعجب کرده بودند.
مهسا:آره. میخوام برم یکی از بهترین دوستام رو ببینم
شما هم میاین؟
آینا:من که حتما میام!یکم تعریف کن!
مهسا:خودت میبینی حالا.
انا:منم میام!
آیشا:هر چیزی که منو از فک کردن به اینجا نجات بده خوبه.
همه راه افتادن. به سمت مدرسه ی موسیقی مامانشون.
همه راه افتادن. به سمت مدرسه ی موسیقی مامانشون. برای اولین بار بود که مامان از این بخش زندگیش حرف میزد. ف میزد.
وارد که شدن مامان گفت :سلام. خانم پارسا؟ آقای پارسا؟
خانم پارسا:بله. بفرمایید.
خانم پارسا نگاهش به صورت مامان افتاد. خشکش زد.
مهسا:سلام دوست قدیمی.
خانم پارسا (نگین) :ببینم خودتی؟کجا بودی؟ باورم نمیشه؟ اینا دختراتن؟ شوخی میکنی؟
دخترا:سلام
خانم پارسا اشکاشو پاک کرد:مهسا! تو نمیگی من سکته میکنم؟ یه خبر بده قبلش! آدم بعد بیست و سه سال رفیق قدیمیشو اینجوری میترسونه؟
مهسا:نگین باورم نمیشه بیست و سه سالللل! دلم خیلی تنگ شده بود...... ای وای سلام خالههه... دخترته؟ماشالله.!
خانم پارسا:آره. الینا دخترمه هشت سالشه.
دخترا با لبخند بچگونشون دست تکون میدادن و با نگاهشون به هم میگفتن :چه قد بانمکه!
مهسا:اینجا چه شلوغه! نکنه کنسرت دارین؟!
خانم پارسا:آره راستش داریم آماده میشیم.