پدرم
ای تو که سنگ زیرین آسیاب بودی
تو که مثل کوه چنان پشت خانواده بودی که هر روز کار کردی تا ما راحتتر زندگی کنیم
چقدر دوست دارم باز تو را ببینم
پدرم یادت هست چه روزها و چه شبها کار کردی که ما آسوده بخوابیم
چه روزها که شب شد و تو نبودی
و چه شب ها که سر شد و تو دیگر رفته بودی
قبل از اینکه کسی از خواب بیدار شود تو توشه خود را برداشته بودی و به سرکار رفته بودی
و وقتی آفتابی دیگر در آسمان نبود به خانه برگشته بودی
بهترین دوران زندگی من جایی بود که تو را داشتم
من خیال میکردم آن دوران طلایی برای تو هم طلایی هست ولی چه بیهوده فکر میکردم
الان که خود بزرگ شده ام میفهمم که چقدر کار کردن سخت است و چقدر زیر بار منت مردم رفتن مشکل است
دوستت دارم بهترین پدر دنیا
