ویرگول
ورودثبت نام
itsmahmoud
itsmahmoud
itsmahmoud
itsmahmoud
خواندن ۳ دقیقه·۱ ماه پیش

خانه کاه گلی

مادربزرگ مرد و پدربزرگ بیست سال قبل از او مرده بود ولی به احترام مادر ارث و میراث تقسیم نشده بود.و دایی ها بطور کاملا منصفانه ای دارایی را تقسیم کردند سهم پسرها دو و سهم دخترها صفر.

مادربزرگ چهارده شکم زایید،هفت پسر و هفت دختر و چهاردهمی را کسی نمی دانست چون در همان روز اول مرده بود،سه خاله بزرگترم را اصلا به یاد ندارم بیشتر یک تصویر مات و مبهم درون ذهنم هست،بچه که بودم خیال میکردم آنها خاله مادر یا پدرم هستند،تفاوت سنیشان چندان فرقی با مادربزرگم نداشت،اولین شکم در دوازده سالگی دومی چهارده و سومی پانزده سالگی،بیشتر مثل خواهر بودند تا مادر و دختر.

و بعد هفت برادر رسیدند و بعد دوخواهر و درآخر نوبت مادر من شد.

وقتی همه چیز را تقسیم کردند فقط یک چیز مانده بود که بلاصاحب بود،همان خانه کاه گلی که پدربزرگم در گوشه قلعه قدیمی نیمه خراب ساخته بود،سالها بود تمام ساکنین از آنجا رفته بودند و فقط مادربزرگ من و همسایه اش در آن قلعه خشتی نیم بند زندگی میکردند.

یک خانه خشتی که دو اتاق در طرفین و یک اتاق بزرگ مهمان خانه در وسط داشت.یکی از اتاق ها،حمام،آشپزخانه،انبار بود و دیگری اتاق خوابش بود.

و اینجا بود که نوبت به تقسیم خانه رسید،دایی اولم گفت آن انگشتر و النگوهای مادر سهم من باشد که در پستو هست و خاطرات مالش دستهای ورم کرده بی بی که از درد نمیتوانست بخوابد برای مادرم شد.

دایی دومی گفت آن کتاب قران خطی که روی طاقچه هست سهم من باشد و خاطرات آن روزهای که بی بی و مادرم از روی آن کتاب قران میخواندند سهم مادرم شد.

دایی سومم گفت آن اتاق انباری را من برق کشی کرده ام و بیل و کلنگ و وسایلش را درون آن گذاشت و قفل بزرگی روی آن زد و خاطرات آن روزهای زمستان که آب گرم میکردند تا در آن اتاق بی بی حمام کند سهم مادرم شد.

دایی چهارمم گفت آن درختانی که سقف خانه را ساخته اند من با پدرم بریدیم و هرچه چوب بود از سقف آن اتاق کناری برداشتند و سقف را خراب کردند و سهم مادرم خاطرات روزهای بارانی شد که سقف چکه میکرد و کاسه های رویی زیر آن چکه ها میگذاشتند.

دایی پنجمم گفت آن سه دندانی که طلای سفید بودند را همیشه به من قول داده بود و آنها را برداشت و سهم مادرم خاطرات روزهایی شد که بی بی مریض بود و هر روز شیربرنج و شوربا برایش درست میکرد.

دایی ششم گفت همه که چیزی بردند گاز و تخته نان پزی زنم خراب شده است و آنها را برد و سهم مادرم خاطرات روزهایی شد که ساعت چهارصبح بلند میشد و خمیر میکرد و تا ظهر نان تیری برای بی بی میپخت چون نان دیگری نمیتوانست بخورد.

دایی آخریی گفت از وقتی زن گرفته ام جایی برای دورهمی با رفیق هایم ندارم آن مهانخانه برای من تا هفته ای یکی دو شب آنجا بیایم و سهم مادرم خاطره روزی شد که بی بی در همان اتاق گفته بود چیزی ندارم که به دامادهای کور و کچلم بدهم و من بخاطر تو پسرهایم را رها نمیکنم

داستانداستانکارثگذشتهمردسالاری
۱۰
۰
itsmahmoud
itsmahmoud
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید