ویرگول
ورودثبت نام
ماهی
ماهی
ماهی
ماهی
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

فرشته مرگ

پیکرِ بزرگِ چهاربالت بوی مرگ می‌دهد٬

مرگ٬ هم آغوشِ پیکرت است؛

خطِ اشک ها٬ مماس با صورتِ خاکستری٬

خاکستری از جنسِ صورت.

به شکلِ تصادفی٬ عجیب هستی و به شکلِ عجیبی تصادفی.

زلفِ سرکشِ دیروز ٬گیسوانِ منتظر به فرمان مرگِ امروز.

دیروزی که به مسلخ کشید٬آرزوهای روشنِ فردا را.

مردمک پر برق دیروز به عصر منجمد در بی برقی امروز شبیخون می زند٬

پاهایش در قعر زمین هفتم و عرش بر شانه اش٬ اما دیگر صور اسرافیل هم زنده ات نمی کند٬ حتی قرن ها بعد اینکه خاک شدی هم این خشم همچنان در پیکر بی جانت به زیستن خویش ادامه خواهد داد.لوح محفوظ ات در حال فرو ریختن است؛

دیگر هیچ فرشته ای مقرب نیست؛

دیگر نوبت انتقام آنهاست؛

وقتش رسیده دستشان را به خون شیاطین آلوده کنند٬ یک جسد هم کافی نیست؛

هر فلکی مردمکی٬ هر مردمکی را فلکی اما اکنون نه مردمکی میبینم ونه فلکی؛

موعد انتقامشان سال هاست فرا رسیده؛

اندیشه ای به آنها نیز دروغ گفته بود٬

قرار بود زندگی چیزی‌فراتر از فقط دوام آوردن باشد٬

قرار بود زمان٬زخمهایشان را درمان کند٬

حضور معبودشان غالب شود بر عزلت٬

قرار نبود کسی به شدتِ حقیقت به پیکرشان بکوبد٬

قرار نبود غم آنها را به قعر گورستان ببرد٬

قرار نبود وقتی کسی را جشن میگیرند٬مزارشان شود٬

قرار بود آنکه جشنش میگیرند٬غم نهفته در صدایشان را ببوسد نه که حنجرشان را زخمی کند٬

اینبار خطاب به ایوان کارامازوف مینویسم: که این قلم من است که دارد به ریشمان میخندد.

انگشتم وسط بحبحه نوشتن به خواب میرود

و میدانم از خواب که برخیزد از جنگ برگشته.

جنگی که نمیدانم در کدام سمت آن ایستاده ام.




فرشتهنوشتنغمروح
۰
۰
ماهی
ماهی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید