
تنوع گرائی بی انتها
۱۰۸۲ - در حقیقت انسان به میزانی که قدرت برقراری رابطه روحانی با عالم و آدمیان را از دست می دهد يعنی قلبش سنگ می شود و اندیشه اش دچار سکون و ثقل می گردد و دچار عطش آزاديخواهی رفتاری و عملی می شود يعنی رابطه جسماني با عالم و آدم. و این نوع رابطه چيزي جز بازی کردن و لاس زدن نیست که انتهائی ندارد و نیز تنوع گرائی بی انتها در روابط.
۱۰۸۳ - انسان بميزانی که قدرت پرواز روح را در جهان و جهانیان از دست می دهد و از وجودش جز تن باقی نمی ماند روابطش با عالم و آدمیان نیز فقط جسمانی است و در این روابط نیز جز قحطی فزاينده نصيبش نمی شود زیرا در این نوع ارتباطات فاقد دل و اندیشه هیچ چیزی بدست نمی آید جز آتش نفوس دیگران ...
استاد علی اکبر خانجانی
مذهب اصالت عشق جلد ۷ ص ۱۴۶