ویرگول
ورودثبت نام
ماهد توسلی
ماهد توسلیhttps://mrtavassoli.com
ماهد توسلی
ماهد توسلی
خواندن ۴ دقیقه·۴ سال پیش

بعد از ظهر با حمید

امروز غروب چهل دقیقه ای زمان خالی داشتم. این زمان مربوط به خواندن مقاله بود ولی از آن جایی که اینترنت مشکل داشت و سایت بالا نمی آمد، از پشت میز بلند شدم. مهیا درست کردن اسپرسو شدم، با خودم گفتم که خب اگه حمید هست بهش بگم کمی قدم بزنیم، گپ بزنیم و اینطور از زمان هم به خوبی استفاده کرده ام. هم صحبت خوبی میشود، هم نزدیک غروب هست و هوا دلپذیر هست.

به حمید پیام دادم. بلافاصله پاسخ داد و موافق بود. ده دقیقه بعد با دو لیوان کاغذی که درونشون اسپرسو بود اومدم بیرون. حمید دقیقا روبروی در ورودی بود. با اون قد بلندش و لبخند که چه عرض کنم، خنده همیشگیش وقتی آدم رو میبینه ایستاده بود. بلوزی به رنگ آبی نفتی و شلواری تیره پوشیده بود. من از طرفی دیگه جین آبی بهمراه یه تیشرت خیلی نازک صورتی پوشیده بودم. در حقیقت من از قبل همین لباس تنم بود. چون قبلش پای مطالعه بودم، لباس بیرونی تنم بود. از معایب داشتن پوست سبزه این هست که یه سری رنگ ها بهت نمیان مخصوصا اگه ریش هم داشته باشی. حدس بزنید چه قیافه بدی شده بودم ولی این تیشرت رو دوست دارم. از تفاوت های من و حمید همین رو بشنوید که اون به شدت طرفدار گرما و من به شدت طرفدار سرما هستم. مورد دوم این هست که اون پسر بیرون و کار هست و من پسر خونه و از کار فراری.

حمید روز قبل ازم پرسیده بود که چند کتاب دارم؟ امروز شمردم، عدد 47 پاسخ بود. من 47 کتاب فیزیکی دارم. البته من تعداد خیلی زیادی کتاب رو بصورت الکترونیکی خوندم و نسخه فیزیکی ندارم و از طرفی هم تعدادی کتاب رو به دوستانم هدیه دادم و خلاصه از این جور توجیهاتی که همه مون شنیدیم. حمید به من گفت فکر میکرد که خیلی رقم بیشتری کتاب داشته باشم. خلاصه ناامیدش کردم. عدد حمید 27 یا 28 بود، درست خاطرم نیست.

بگذریم، ده دقیقه ای پیاده روی کردیم تا به پارک برسیم. مثل همیشه ابتدا گذری به روابطمون نکردیم، انگار هردو میدانستیم این بار وقت اندک هست و برخلاف همیشه قرار نیست ساعت ها گپ بزنیم(آخرین بار شب قبل باهم بودیم ونزدیک چهار ساعت حرف زدیم). چند دقیقه درمورد نسیم(نسیم نیکولاس طالب) حرف زدیم، بعد سراغ نظام سیاسی آمریکا رفتیم و زمان نسبتا قابل ملاحظه ای رو بهش اختصاص دادیم، کوتاه چند اشاره به استاد شعبانعلی کردیم، دو خاطره کوتاه از دوران نارنگی چینی( این وقت از سال در شمال کشور، گروهی از آدم ها به کندن مرکبات مشغول میشوند مخصوصا نارنگی که اوایل پائیز چیده میشود. باید از صبح خیلی زود مشغول شد و کار سخت و خسته کننده و طاقت فرسایی محسوب میشود) تعریف کرد. در آینده ای نزدیک سعی میکنم یک مجموعه از داستان های نارنگی چینی بنویسم، البته باید از حمید تعداد زیادی خاطره بگیرم تا ده مورد رو برای مثال بنویسم. لابلای حرف هامون گذری به کلمات کردیم،در بلاگ بعدی درمورد کلمات مینویسم. در راه برگشت به نونوایی رفتیم و نون گرفتیم. در آخرین لحظات درمورد عشق صحبت کردیم و اینکه آیا عشق باعث رشد هست یا افت؟ آیا عشق یک ضعف هست یا نقطه قوت؟

به عقیده من عشق( من به کلمات اهمیت خاصی میدهم. علاقه و دوست داشتن، خوش آمدن و... را با عشق قاطی نکنیم) کامل کننده شخص هست. وقتی من در کنارم معشوقه ام باشم، احساس کمال میکنم و عشق اولویت اول زندگی شخص عاشق است. به عقیده من عشق ، خب این قسمت رو قرار نبود بنویسم، قرار بود این قسمت رو در یک بلاگ کامل بسط بدم اما خیلی سربسته میگم.

عشق به عقیده من یکی از بلوک های بازی جنگاه(برج هیجان) هست. وقتی یکی از بلوک ها رو در میاری هرلحظه ممکنه کل برج بریزه، اگر بریزه برج مستحکم تری میسازی و اگر بتونی بلوک رو بالای برج بذاری، حالا برج بلند تری داری( ایده این قسمت رو از فایل صوتی استاد شعبانعلی گرفتم). عقیده دیگه ای هم دارم که باز هم نظر شخصی هست. عشق یک قوی سیاه هست. نمیتونی پیش بینی کنی چی میشه. نمیتونی ریسکش رو حساب کنی. بنظر من میشه عشق رو ابزار پادشکنندگی به حساب آورد. درسته نسیم میگه برای پادشکننده شدن بهتر هست از ریسک های کوچکی که منجر به آسیب بزرگ نمیشوند استفاده کنید(هزینه زیادی ندارند) اما عشق یک قوی سیاه هست. یا میشکنی، یا استوار میمانی، یا پادشکننده میشوی. برای همین به عقیده من، عشق نقطه قوت و باعث رشد هست. به زودی در بلاگ دیگری مفصل تر درمورد دیدگاهی که مطرح کردم صحبت میکنم.

عشقروزنوشتدلنوشته
۳
۰
ماهد توسلی
ماهد توسلی
https://mrtavassoli.com
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید