حالا متوجهِ کاربردِ «بازی توافق» شدید؟
مزهی صلحِ مصنوعی را به جامعه چشاندند که وقتی دوباره هجوم دشمن شروع شد، جامعهی عادت کرده به صلحِ موقتی، فریادش بر سر نیروی مدافع بلند شود که «چرا جنگافروزی میکنید؟».

دروغِ «امکان صلح» را با اسلام آباد به خورد جامعه دادند و حالا جامعهای که آن امکانِ دروغین را باور کرده، یقهی ترامپ را رها کرده و خودی را یقه کرده.
پروژهی توافق آمده بود، پیروزی ایران در بعد اجتماعی جنگ را زیر سوال ببرد. آمده بود، اجماع ملی در فقرهی دفاع را از بین ببرد. و جالب آنکه بازیگرانِ نمایش توافق ورد زبانشان وحدت و اجماع ملی بود.
علی آبکار
خون تک تک جنوبیها به گردن کاسبان مذاکره و بانیان تفاهم بیخاصیت با آمریکاست!
تفاهمی که باعث شد آمریکا بحران انرژی جهانی را مدیریت کند، ذخایر نظامیاش را تکمیل کند و حالا با یک ائتلاف بینالمللی با خیال راحت جنوب کشور، مردم و زیرساخت هایش را نابود کند.
این میان سلبریتی ها و اصلاحطلبان وطن فروش که تا امروز حتی یک خط استوری هم برای جنگ و کودکان شهید مدرسه میناب ننوشتند و حمله به زیرساختهای کشور را سفیدشویی میکردند، به یکباره به فکر جنوبی های عزیز افتادند.
بیشرفها، در جنگهای گذشته این نیروهای مسلح سلحشور کشورمان بودند که در زیر دمای ۵۰ درجه جنوب و جزایرش جانشان را برای مردم این سرزمین دادند و به دفاع از مردم جنوب برخواستند نه شما قلم به مزدهای بیوجود که از زیر کولر برای کودکان جنوب توئیت می زنید!