اونایی که این وبلاگ رو دنبال میکنن خوب میدونن که من در 9 ماه اخیر کجاها بودم و با کیا سرو کار داشتم و چی کشیدم و اگه نمیدونی الان بهت میگم ...
من کنکور قبول نشدم و بر اساس سوابق تحصیلی قم قبول شدم یعنی یک شهری دور تر از شهر و خونه ی من ... 2سال کرونا بود و بعد از 2 سال حضوری شد و من این 9 ماه رو از خانواده و خانه و شهر دور بودم .. باید قبول میکردم که باید تنهایی زندگیمو بچرخونم ... و زندگی مجردی من در سن 21 سالگی شروع شد .شاید باورت نشه ولی توی این 9 ماه چهره ی پدر و مادرمو فراموش کردم و واقعا یادم نمیومد چه شکلی ان 2 ماه و نیم در حرم زندگی کردم ... توی گرم ترین هوا روی سنگ های داغ سحن دراز میکشیدم که مبادا خادم منو ببینه و شب ها گوشه ی صحن روی سنگ های یخ مینشستم تا پلیسی که شیفتش از ساعت 1 صبح تا 5صبح بود منو نبینه ... شستن لباسام در دستشویی حرم ... بعد از 2 ماه و نیم منو بردن پاسگاه و تهدید کردن که بار دیگه ببینیمت میفرستیمت غربالگری من از حرم رفتم و در یک هتل کار کردم که همونجا هم استراحت میکردم و صبح میرفتم دانشگاه ... اول توی هتل سالنکار بودم بعد ظرفشور بعد کمک اشپز بعد خدماتی بعد از یکماه اونجارو ترک کردم و سالنکار یک رستوران فستفود شدم بد نبود شب ها منتظر میشدم تا کرکره هارو بدن پایین و بدو بدو میرفتم از داخل پلاستیک زباله اسلایس پیتزا و سیب زمینی بیرون میکشیدم و 1 شب شیفتم تموم میشد و پیاده 3صبح میرسیدم خوابگاه ... 5 صبح باید میرفتم سر ایستگاه برای رفتن به دانشگاه بعد از رستوران فستفود دیگه پول داشتم که برم خوابگاه ولی خوابگاه ها همه برای طلاب بود و کسی به من خوابگاه نمیداد که با کلی صحبت تونستم جایی رو پیدا کنم با قیمتی مناسب ... عید شده بود و نمیخواستم برگردم پیش خانواده ... نمیخواستم منو با این وضع ببینن ولی از طرفی پول نیاز داشتم ... از اول عید تا 13 به در در سه قنادی کار کردم که از هر سه اخراج شدم به خاطر اینکه نمیتونستم درست جعبه بچینم ... بعد از اون دو ماه در یک رستوران سالنکار بودم ... و حالا یک هفته ای میشه که برگشتم به خونه ...
توی این 9 ماه با همه جور آدمی سرو کار داشتم .. معتاد . پولدار . فقیر . مذهبی . کافر . فکر میکنم ده سال بزرگتر شدم حس میکنم خیلی بیشتر از 9 ماه پیشم میفهمم ...
میخوام بگم اگه دوست داری از خونه فرار کنی به هر دلیلی
اگه دوست داری درس بخونی که از خانوادت جدا بشی
اگه دوست داری شوهر کنی که بری و جدا بشی
نمیخوام بگم نه این کارو نکن چون نه بلدشم و نه خوشم میاد از این جور حرفا ولی قبلش از خودت بپرس
*من آمادگیشو دارم ؟؟*
میتونم تو اوج بی پولی غرورمو بزارم زیر پا و به خانواده زنگ بزنم ؟
اگه آواره شدم توی شهر میتونم بهشون زنگ بزنم یا خودم از پسش بر میام ؟
میتونم ؟ میتونم ؟
میتونم به جای اینکه بهشون زنگ بزنم و دلتنگیمو جبران کنم به یادشون اشک بریزم ولی کم نیارم ؟؟
من افسردگی حاد گرفتم و باید دوره ی درمان شروع کنم . میگن به خاطر تنهایی بیش از حده .. کل زندگیم بدون دوست و رفیق گذشت و این 9 ماه اضافه بر اون شد ... من بیمار شدم تا بتونم دووم بیارم ... آیا توهم میتونم هر چیزی رو قبول کنی ؟
