ویرگول
ورودثبت نام
mahdi
mahdiدیشب دردامو ریختم تو دریا نهنگا خودکشی کردن...
mahdi
mahdi
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

کاش موشک بر سر "قم" میریخت

کلی راه رفته بودم تا رسیدم به قم . از اتوبوس اول صبح پیاده شدم و بلا فاصله سوار اتوبوس های دانشگاه شدم . خیلی خسته بودم . کل شب رو بیدار مونده بودم . حتی داخل اتوبوس هم خوابم نمیبرد تا وقتی رسیدیم به دانشگاه . یکی یکی کارت هارو زدیم و پیاده شدیم . دلم تنگ شده بود . دو ماهی میشد که دانشگاه رو ندیده بودم . هنوز زود بود و از کادر دانشگاه کسی نیومده بود . یکراست رفتم نمازخونه ی دانشگاه و پیرهن رویی رو در آوردم و انداختم روی خودم . دم درب نمازخونه دراز کشیدم . خلوت و ساکت بود انگار نه انگار هر روز دو هزار دانشجو رفت و اومد داره . سه ساعت خوابیده بودم . ساعت ده بود و بلند شدم . نمازخونه تقریبا شلوغ شده بود ولی چون کنار در دراز کشیده بودم صدای زیادی بهم نمیرسید .
هنوز خسته بودم ولی با حال بی حالی بلند شدم . رفتم پیش کارشناس گروهم و گفت سر گروه امروز نیومده .
نیومده ؟؟؟؟ منتظر بمونم چی ؟ میشه تماس بگیرید ؟
چرا خودت تماس نمیگیری ؟
آخه .. آخه تماس های منو جواب نمیده . خب پیامک بده
راستش پیامک هارو هم جواب نمیده . چند روز پیش ایمیلشونو به سختی گیر آوردم ولی تا فهمید که منم جواب نداد.
واتساپم چند باری سین کرده ولی جواب نداده
کارت چیه ؟
میخوام نوبت پایان نامه ام رو مشخص کنم من از راه دور اومدم لطفا یه کاری بکنین.
گفت کاری از دست من ساخته نیست باید خودش باشه.
حالا باید تا شب چیکار میکردم ؟ رفتم توی حیاط و چند قدمی راه رفتم . به فکرم رسید برم مرکز روانشناسی . اونجا دلم واسه منشی مرکز تنگ شده . یک خانم زیبایی که گوشه ی یک اتاق مینشست و به نظر من خوشبخت ترین آدم اون دانشگاه بود . پست آنچنانی نداشت ولی کلی به مرکز مشاوره رسیدگی میکرد . آبپاشی میکرد و انار های خشک شده رو جلوی آیینه میگذاشت و هر از چندگاهی هم میز و وسایل رو جابه جا میکرد که همیشه با تشر من مواجه میشد که چرا بهم نگفتی بیام کمکت . وقتی رفتم داخل خوشحال شد . گفت وقتایی که نبودی همیشه چشمم به اون درب بود . درب کناری دانشگاه رو میگفت یک درب فلزی که چند روز قبل از امتحاناتم کلی باهم حرف زدیم و از نحوه ی دفاع و استادا و خلاصه اینچیزا .
تقریبا عصر شده بود . مسئول آموزش دانشگاه رو دیدم بهش گفتم شرایطم رو و اون میخندید . باورم نمیشد هرچقدر جلوش میگفتم از راه دور اومدم و مدیرگروه نبوده و اون انگاه به یک عقب افتاده نگاه میکرد عقب عقب رفت و بعد هم از دانشگاه خارج شد . تقریبا شب شده بود و باید به اتوبوس میرسیدم.
صرفا راه بیهوده اومده بودم . کسی بهم گوش نداده بود و من همچنان دلواپس پایان نامه .
کاش یکی از این موشک ها به قم برسه .

۵
۰
mahdi
mahdi
دیشب دردامو ریختم تو دریا نهنگا خودکشی کردن...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید