ویرگول
ورودثبت نام
مهدیه حسینی
مهدیه حسینی
مهدیه حسینی
مهدیه حسینی
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

مسئول این همه مشکل کیه؟!

هر کسی با یه شرایطی به دنیا میاد، و در طول زندگیش شرایطی بهش تحمیل میشه. دختر متولد میشه و تبعیض جنسیتی بهش تحمیل میشه، یا تو خانواده فقیر به دنیا میاد و بیگاری کودکی بهش تحمیل میشه، معلول یا بیمار متولد میشه و حضورش توی جامعه محدود میشه، و خیلی مثالهای دیگه که مطمئنم توی ذهن شمای خواننده شکل میگیره.

(توضیح: در این متن هرجا به شرایط یا وضع اشاره شده، منظور کلیه شرایط جسمی، خانوادگی، اقتصادی، جغرافیایی، اجتماعی و .. هست. تمام متغیرهایی که در زندگی یک فرد میتونند وجود داشته باشند.)

در هر شرایطی که باشید، همیشه افرادی هستند که وضع بهتری داشته باشند و افرادی هم هستند که شرایط بدتری داشته باشند. همیشه! چرا؟ چون هیچ کسی همه چیزهای عالی رو با هم نداره، و اصلا عالی از نظر همه یکسان نیست. این یه حقیقته.

خب تا اینجاش راحت بود. همه میدونیم که مشکلات هست و کم و زیاد، همه دارند.

متاسفانه راحت ترین و رایج ترین راه مواجهه با مشکل، فرو رفتن تو نقش قربانیه. فکر میکنیم جامعه و خانواده و مدیر و همسر و راننده تاکسی صبح، همه و همه دست به دست هم دادن که نذارن من یه نفس راحت بکشم. همه با من لجن! وگرنه من که خوبم! چی براشون کم گذاشتم؟! این تفکر سمی باعث میشه در مقابل مشکلات فلج بشیم و هیچ کاری انجام ندیم، جز دست و پا زدن و بیشتر فرو رفتن تو باتلاق مشکلات..


راه حل چیه؟

این که از نقش قربانی خارج بشیم و مسئولیت خودمون تو این مشکلات رو بپذیریم.

اگر زندگی مشترک بدی داریم، وظیفه ماست که بررسی کنیم که مشکل از چیه. اگر قابل حله درستش کنیم و اگه نیست، از این زندگی بیایم بیرون. (الان تمام اونهایی که مشکل خانوادگی دارند میگن دلت خوشه! مگه انقد ساده س؟ نه! قرار هم نیست ساده باشه. مسئولیت پذیری سخته! اما در نهایت یکی از مشکلات زندگی حل میشه.)

اگر تنها هستیم، ریشه یابی کنیم که چرا اینجوریه؟ مهارت ارتباطی من چه مشکلی داره؟ از روانشناس کمک بگیریم تا نقاط ضعفمون رو شناسایی و برطرف کنیم.

هر مشکلی رو میشه تحلیل کرد، راه حلش رو پیدا کرد یا راه سازش با اون رو فرا گرفت. فقط کافیه بپذیریم که مسئول حل این مشکل خودمونیم. هرچقدر منتظر بمونیم نه چیزی حل میشه نه کسی به کمکمون میاد. هیچ کسی وظیفه نداره حال ما رو خوب کنه! هیچ کس وظیفه نداره برای ما وقت بذاره، برامون بجنگه یا مشکلاتمون رو رفع کنه.

خلاصه کلام این که، مسئول تمام مشکلات ما "خودمون" هستیم! درسته که خیلی از اونها رو ما درست نکردیم، اما اونا مشکلات ما هستند و این ما هستیم که باید برای اونها راه چاره پیدا کنیم.


خیلی دوست داشتم که این متن رو با اشاره به تجربیات شخصی خودم بنویسم، و دقیقا بگم که چی شد که به کجا رسیدم، اما انقدر تجربه هایی که من رو به این سمت سوق دادند خصوصی هستند که هرچه سعی کردم فقط چند کلمه گنگ تونستم بنویسم که چون خدمتی به متن نمیکردند، حذف شدند.
روانشناسیمسئولیت پذیریسبک زندگی
۱۳
۵
مهدیه حسینی
مهدیه حسینی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید