رمز ارز بیت کوین یک ارز رمزنگاری شده است که در سال 2008 به وسیله شخص یا گروه ناشناسی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو Satoshi Nakamoto ایجاد شد.
استفاده از ارز دیجیتال بیت کوین در سال 2009 با انتشار یک نرم افزار منبع باز یا همان وایت پیپر بیت کوین به دست ساتوشی آغاز شد. این ارز دیجیتال در سال 2018 با رکورد زنی 13000 دلاری توجه افراد زیادی را به خود جلب نمود.

بیت کوین به زبان ساده یعنی یک پول دیجیتال غیرمتمرکز که مدیر آن مانند یک بانک مرکزی از آن مراقبت نمی کند. در شبکه بیت کوین کاربران می توانند بدون نیاز به واسطه و نهاد مرکزی با یکدیگر به صورت نظیر به نظیر و همتا به همتا معامله کنند. همه معاملات انجام شده در یک دفتر توزیع شده عمومی به نام بلاک چین، ثبت و نگهداری می شوند.
⭐️ هاوینگ بعدی بیت کوین
بیت کوین اولین، ارزشمندترین، تاثیرگذارترین و مهم ترین ارز دیجیتال است. بیت کوین اولین رمز ارزی است که ایجاد شد و پس از آن تعداد بسیار زیادی ارز دیجیتال وارد دنیای ارزهای دیجیتال شد.
ارز بیت کوین نوعی پول مجازی است. به زبان ساده، یک برنامه کامپیوتری است که افراد را قادر می سازد تا ارزش پول را مستقیماً با یکدیگر مبادله کنند. بیت کوین اولین کالای رمزنگاری، مبتنی بر اکوسیستم بلاک چین است که می تواند مانند پول نقد محافظت شده، ارزهای دیجیتال را بین افراد مبادله کند. تجارت بیت کوین بدون هیچ گونه مداخله کارگزاران و واسطه ها و به صورت ناشناس است.
از آنجایی که این پول دیجیتال است، شما از نظر فیزیکی آن را مانند پول نقد در دسترس ندارید، بلکه از طریق کلید خصوصی مالک آن هستید. کلید خصوصی شما را قادر می سازد از بیت کوین استفاده کنید، بنابراین، حتما مطمئن شوید که کلید خصوصی را در مکانی امن ذخیره می کنید. به طور خلاصه، شما صاحب بیت کوین به شکل داشتن مجموعه ای از کلیدهای خصوصی منحصر به فرد هستید.
علاوه بر این، بیت کوین تحت چاپ اسکناس یا استخراج سکه نیست. کاملاً خودمختار بوده و تحت کنترل هیچ موسسه مالی، بانک یا حوزه قضایی نیست. علاوه بر این، به دلیل ناشناس بودن آن، جزئیات تراکنش یا جزئیات کاربر ثبت نمی شود.
تراکنش ها از طریق فرایندی به نام استخراج ارز دیجیتال بیت کوین شکل می گیرند. به زبان ساده، استخراج یک روش ضرب است. در روش استخراج، الگوریتم های محاسباتی به بخشی از یک معمای چالش برانگیز ریاضی تبدیل می شوند. بنابراین هنگامی که یک معما حل می شود، یک بلوک ماینینگ استخراج می شود و کاربر یا برنامه نویس جایزه دریافت می کند. آن جایزه یک بیت کوین است.
برای استخراج ارز بیت کوین، کاربر باید یک حساب بیت کوین ایجاد کند که تا حدودی شبیه یک ایمیل کامپیوتری است که دارای 27-34 حرف و کلمه است.
فناوری زیربنایی ارز دیجیتال بیت کوین، یعنی بلاک چین، اساسا شامل مجموعه ای از رایانه ها (یا گره ها) است که بیت کوین را اجرا می کنند و شامل تاریخچه ای جزئی یا کامل از تراکنش های انجام شده در شبکه آن است. هر گره حاوی کل تاریخچه تراکنش های بیت کوین، مسئول تایید یا رد یک تراکنش در شبکه بیت کوین است. برای انجام این کار، گره یک سری بررسی ها را انجام می دهد تا مطمئن شود که تراکنش معتبر است. اینها شامل حصول اطمینان از اینکه تراکنش دارای پارامترهای اعتبار سنجی صحیح است، مانند nonces و از طول مورد نیاز تجاوز نمی کند.
یک تراکنش تنها پس از آن رخ می دهد که همه طرف های فعال در شبکه بیت کوین آن را در بلوکی که تراکنش در آن وجود دارد تأیید کنند. پس از تایید، تراکنش به بلاک چین موجود الحاق می شود و به گره های دیگر پخش می شود. بلاک چین به عنوان یک گزارش مستعار از تراکنش ها عمل می کند ، یعنی محتوای آن برای همه قابل مشاهده است اما شناسایی طرف های معامله کننده در شبکه دشوار است .
این به این دلیل است که بلاک چین آدرس های رمزگذاری شده را به هر طرف معامله در شبکه اختصاص می دهد. گفته می شود حتی کسانی که به عنوان یک گره یا ماینر در شبکه شرکت نمی کنند می توانند با نگاه کردن به کاوشگرهای بلوک، این تراکنش ها را به صورت زنده مشاهده کنند .
رایانه های بیشتر یا گره های اضافه شده به بلاک چین، ثبات و امنیت آن را افزایش می دهد. اگرچه هر کسی می تواند به عنوان یک گره در شبکه بیت کوین شرکت کند؛ اما همه آنها ماینر نیستند، تا زمانی که فضای ذخیره سازی کافی برای دانلود کل بلاک چین و تاریخچه تراکنش های آن داشته باشند.