یه زندگی سالم
یعنی چی دقیقا؟
چه چیزی درسته و چه چیزی غلط؟
من توی یه دو راهیه سخت گیر افتادم
خیلی خیلی سخت
این که به یه سمت یه رز بی گناه قدم بر داری و بفهمی
با تیغ هاش میتونه تمام تنت رو به خاک و خون بکشه
این که از کنار مردم رد شی، بدویی، و هزاران بار زمین بخوری، فکرش رو که میکنم، سخته کسی نباشه که
از بین مردم دست تو یکی رو بگیره
آدم ها میتونن خیلی راحت گم بشن، توی ثروت، توی شهوت، توی عشق؛ اما نمیتونن متظاهرای خوبی باشن
اگه دلشون با چیزی نباشه زود خسته و دل زده میشن
اونقد زود، که وقتی فکر میکنی از همه عاشق تری،پاشونو از کابین تو میکشن بیرون و تو رو با صدای حرکت لوکوموتیو روی ریل تنها میزارن.
آدما میتونن دلسردت کنن، اما میتونی دوباره با آتیش امید گرمش کنی
آدما میتونن زیر پا لگدت کنن، اما میتونی بلند شی و خودت و بتکونی
آدما میتونن قدرت و ندونن، اما میتونی با دو تا دست خودت رو محکم بغل کنی
آدما میتونن شیشه های وجودشون رو توی قلبت جا بزارن، اما میتونی اون خرده شیشه ها رو جدا کنی و باز هم زنده بمونی
این خاصیت انسانه، با زخم هاش، اشک هاش، درد هاش،گریه هاش، تنهایی هاش، غم هاش باز هم میتونه زنده بمونه
میتونه باز هم لبخند بزنه، میتونه دو و سه باره بلند شه
میتونه از آدم های افرادش بکنه و فرار کنه
بره یه جای دور، یه جای خیلی دور
با آدم های جدید آشنا شه، عشق رو با تمام وجودش حس کنه، توی دریاچه زندگی شنا کنه و موج آرامش و جنبش رو تو جودش حس کنه،
ما زنده ایم، با تمام سختی ها، پس ساده است
شیشه خورده های قلبتو بکش بیرون، دیگه درد کشیدن بسه، وقت یه چایی نباته کنار تراسه و دید زدن خونه همسایه است، شایدم وقت خوردن یه شربت آلبالو مامان ساز باشه اونم وقتی لم دادی و داری با لبتابی که هر سه ماه تابستون رو پاته، سریال مورد علاقتو میبینی
زندکی یعتی همین، قرار نیس خفن باشه، قرار نیست پر زرق و برق باشه، زندگی قراره ساده باشه و ما با احساساتمون آرایشش میکنیم؛فکر نمیکنی مشتریت باید با قیافه ای که ازش راضیه از مغازت بزنه بیرون؟
شاید کسی خوند و کمی خاک روی دوشش تکانده شد^^
