ویرگول
ورودثبت نام
مهدی عزیزی
مهدی عزیزیبهترین تلنگر را آنجایی میخوری که از دل تجربیات تلخ و شیرین زندگیت حاصل شده باشد... [email protected]
مهدی عزیزی
مهدی عزیزی
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

دو صد گفته چون نیم کردار نیست...

دوست عزیزم سلام

میدونم تو هم مثل من، دغدغه ای داری از جنس تلاش،از جنس موفقیت و از جنس مفید گذراندن فرصت محدود عمر...

امروز یکی از مهمترین اصول موفقیت رو میخوام باهات در اشتراک بزارم... که قطعا باور دارم با درک کردن همین مطلب، زندگی ها دگرگون میشه...

مدت های مدیدی بود که غرق در مطالب موفقیت بودم ... کتاب های زیادی میخواندم، سخنان مفید زیادی رو گوش میدادم، مطالب زیادی رو در شبکه های اجتماعی دنبال میکردم... و از احساس دانایی و اطلاعات زیادی که در این حوزه میدانستم و کسب میکردم احساس لذت میبردم... اما...

اما همیشه یک جای کار لنگ میزد و چیزهایی که اون بیرون، تو دنیای اطراف دنبالش بودم رو خیلی به دست نمیآوردم...

برام جالب بود... رفقایی داشتم و آدم هایی رو میشناختم که شاید چیز زیادی رو در مورد این مطالب نمیدونستن و شاید یک هزارم من هم اطلاعاتی در حوزه موفقیت نداشتن!! اما به طرز عجیبی شاد میزیستن و چیزهایی که میخواستن رو به دست میآوردن (کم یا زیاد... اما احساس ناامیدی و ناکافی بودن نمیکردند)

این تناقضی بود که باید هر طور شده رفعش میکردم...

مدتی رو صرف زیر نظر گرفتن اونها و اعمال و رفتار اونها کردم تا ببینم چه چیزی آنها دارند و من ندارم...

دریافتم که افرادی بودند به شدت خوشگذران، اهل تفریح و همچنین به موازات اون به شدت اهل کار و عمل! افرادی بودند که تقریبا از تمام ساعات شبانه روز مفید استفاده میکردند.. حالا میخواد به تفریح باشه یا انجام کارهای عقب مانده! اگه کاری باید انجام میشد، بی درنگ انجام میدادند و فرصتی رو به تفکرات فلج کننده و محدود کننده ذهن نمیدادند تا آنها را دچار تردید کنند!

یادم میاد در دوران کودکی که کلاس شنا ثبت نام کرده بودم، روزی مربی بچه هارو کنار قسمت عمیق استخر برد و گفت بپرید توی آب... پایتان که به کف استخر خورد، بی هیچ تلاشی بالا خواهید آمد... هنوز حرفش را به آخر نرسانده بود که بچه ها یکی یکی میپریدند توی آب.. اولی بالا آمد و دومی و سومی و ... هم همچنین و دوباره میپریدند توی آب.... در همین فرصت اندک من به فکر فرو رفتم که اگر پریدم و بالا نیامدم چه!! هر چی ثانیه ها گذشت تردید و ترس من عمیق تر شد... بسیار عمیق تر از عمق آب آن استخر.... فکر میکنید نتیجه چه شد؟؟ بله ، کلاس شنا رو ترک کردم و سال ها بعد در دوران دبیرستان بالاخره توانستم به این ترس غلبه کرده... آب عمیق رو تجربه کنم و کمی شنا بیاموزم....

فکر میکنم نکته طلایی ماجرا رو متوجه شده باشید....

زندگی در تمامی مراحل آن شبیه آن ماجرای استخر عمیقه... هدف که دقیقا مشخص شد... بی درنگ شیرجه بزنید به سمتش... نگران کم و کاستی احتمالی نباشید... حین مسیر تجربه ها و یادگیری حاصل میشه!!

اگر بخواهید از مشهد به تهران حرکت کنید، اگر سال ها برنامه ریزی انجام بدهید و مقدمات سفر آماده کنید! تا شروع به حرکت نکنید به تهران نخواهید رسید!!

دوست عزیز من... اطلاعات زمانی ارزنده خواهند بود که بتوانی از آنها در زندگیت بهره نیکو ببری! در غیر این صورت کتاب ها و مموری ها و هاردها خیلی بیشتر از ذهن شما قابلیت ذخیره کردن اطلاعات را دارند! سعی کنید عمل گرا باشید و هیچ فرصتی رو هدر ندید!

امروز یک فرصت گرانبهاست که هیچ گاه برنمیگرده، پس سعی کن بهترین بهره رو ازش ببری!


دوران کودکیشبکه‌های اجتماعیعملفرصتزندگی
۴
۱
مهدی عزیزی
مهدی عزیزی
بهترین تلنگر را آنجایی میخوری که از دل تجربیات تلخ و شیرین زندگیت حاصل شده باشد... [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید