خونه ی قبلی طبقه اول بودیم و لازم نبود کلی پله بالا و پایین بریم. دیگه وقتش رسیده بود که خونه رو عوض کنیم و سر سال شده بود. یک مدتی که صبحها از خواب بلند میشدیم، میدیدیم که بدنمون میخاره?. انگار که جای کهیر باشه و قرمز شده بود. کلا خونوادگی بعضی غذاها و مواد غذایی بهمون نمیسازه. پس گفتیم حتما برای همونه که اینجوری بدنمون میخاره.
هیچی دیگه با همین فرمون داشتیم میرفتیم جلو که دیدیم هی دل غافل این دایره های کوچیک و ریز چیه زیر تخت؟ از همونجا بود فهمیدیم 2، 3 ماهه داریم غذای بقیه میشیم. حالا بقیه کیا هستن؟
سلطان مخفی شدن. تازه 7تا جون دارن. مثل سنگ پوست سفتی دارن. آره دیگه همون ساس رو میگم??. چه قدر از ما تغذیه کردن و ما تو این فکر بودیم که آره حساسیت داریم.

جالبی داستان اینجاست که خون برادرم رو نمیخوردن. حالا نمیدونم معاملهای کرده بودن، چی بود قضیه، الله و اعلم. هیچی دیگه چشمتون روز بد نبینه اینا همه جا رفته بودن مثلاً: زیر تخت، لحافها، لای چوب مبلها و ... اصولا جایی پنهان میشن که نور نباشه و راحت باشن و تو دست و پا نیستن که ببینیش بگی: عه ساس!!! نخیر بنده به همراه خونواده 3 ماه کلاً که در جریان نبودیم. بعد اینکه فهمیدیم شروع کردیم به پیدا کردن جاهایی که مخفی میشن.
به شدت موجود چندشی بود ولی ترسناک نبود??. ما همینجوری که روزانه کلی از ساسها رو قتل عام میکردیم بازم پیداشون میشد.
یک مسئلهای که این قضیه داشت این بود که از لحاظ روانی اذیت میشدیم. شما فرض کنید قراره بعد کلی کار کردن تو روز، با کلی خستگی میخوای بری بخوابی اما قراره غذای یکسری جانور خونخوار بشی?.
دیگه ما زدیم به سیم آخر هرجا که فکر میکردیم ممکنه ساس داشته باشه انداختیم سطل آشغال. یک کمد سالم، پتوها، مبلها و... اصلاً فکر نمیکردین این موجود فسقلی تا این حد بتونه گند بزنه تو زندگی آدم درسته؟!!
بعد از اینکه لوازم منزل رو انداختیم دور، شروع کردیم به حرارت دادن تختها. چون جداً بدون تخت نمیشه خوابید. یک شلنگ برداشتم و به گاز وصل کردم. یک تیکه آهن رو بهش وصل کردم و فندک رو جلوش گرفتم و گاز رو باز کردم تا روشن بشه.
خلاصه نکات ایمنی رو خیلی رعایت کردم??. شعله آتیش رو روی ساسها میگرفتم اما قبلش بهتون گفتم 7تا جون دارن. از روی تخت کنده میشدن و میفتادن روی زمین. ماهان(برادرم) با دمپایی دونه دونه کارشون رو تموم میکرد. اون شب تا ساعت 3 صبح داشتیم ساس میکشتیم. خیلی خسته و نامید از اینکه ممکنه دوباره سرو کلشون پیدا بشه رفتیم بخوابیم که فردا کلی کار داشتیم.
چندروزی ازشون خبری نبود که دوباره بدنمون شروع به خارش گرفت. وای دوباره نه!!!!!!!!
با کلی پرس و جو از اینور و اونور فهمیدیم که باید گوگرد دود کنیم. از سم فروشی یک مقداری خریدیم. ذغال رو با گاز روشن میکردم و آخر سر هم گوگرد میریختم رو ذغالها. وای که چه بویی میداد. قشنگ از نوک بینی تا خود ریه رو میسوزوند. اصلا نمیشد نفس بکشی.
حالا مشکل اینجا بود که باید 2 تا 3 روز خونه خالی میبود تا قشنگ کل خونه رو گاز گوگرد پر کنه و این کار باید 3 بار انجام میشد. ماهم رفتیم خونهی یکی از آشناهامون. دیگه بعد این کارایی که انجام دادیم خبری از این موجودات خونخوار که اسم مبارکشون ساس باشه نبود. راستی ممکنه از خونه کسی به کس دیگه انتقال پیدا کنه مثلاً میچسبه به وسایل اون شخص و به خونه ی جدید که میرسه شروع میکنه به تخم گذاری. یادم رفت بگم که با پرنده هم منتقل میشه.
خیلی ممنونم که این خاطره رو خط به خط خوندین و امیدوارم که هیچ وقت گرفتار همچین مشکلی نشین??