درس اول: شما مسئول هستید
۱. تو مسئول تمام اتفاقات خوب و بد زندگیات هستی نه افراد و اتفاقات دیگه مثل: پدر و مادرت، خدا، پزشکیان بیخاصیت و ... تمام شکستها و پیروزیهای تو بر عهده توعه و نباید دیگران را مقصر بدانی. تو باید مسئولیت همه چیز را بپذیری.
۲. غر زدن به تو کمکی نمیکنه پس بهتره به جای شکوه کردن به دنبال راه حل و بهبود شرایط باشی.
۳. خودت برای خودت تصمیم بگیر؛ از دیگران مشورت بگیر اما تحت تاثیر حرفهای آنها قرار نگیر؛ نهایتا هیچ کس جز خودت از شرایط زندگیت خبر دار نیست.
۴. غیبت نکن و نگذار دیگران نیز غیبت کنند با این جمله: ترجیه میدهم درباره خودت بشنوم تا دیگران.
۵. دستاوردهای خودت را بشناس و بهشون افتخار کن:
۶. خودت را باور داشته باش. از خودت بپرس چرا به خودت باور داری؟ چرا دست به هر کاری میزنی به موفقیت ختم میشه؟
۷. از انتقاد کردن پرهیز کن و متمرکز باش و این رو به یاد داشته باش افرادی که میتوانند انجام میدهند و افرادی که نمیتوانند انتقاد میکنند.
۸. دیگران رو قضاوت نکن.
۹. توهم گناهکار بودن را کنار بگذار.
۱۰. با منتقد درونیات روبه رو شو به حرفهایش گوش کن ولی نگذار تحت تاثیرش قرار بگیری و به او اینگونه جواب بده: خب که چی؟ چه ایرادی داره؟ بیخیال لذت ببر و ...
۱۱. با خودت رقابت کن و سعی کن هر روز از دیروزت بهتر باشی و به دیگران توجه نکن هر کسی بسته به موقعیت و محیطی که رشد میکند شرایط و تجربیات متفاوتی دارد بنابراین قابل قیاس نیستند.
۱۲. به قولهایت و برنامههایت کاملا عمل کن و بگذار ذهنت بفهمد که آدمی محکم و استواری و اهل جا زدن و تنبلی نیستی و حرفهایت برابر است با عمل.
۱۳. قول و وعدههای بزرگ نده و توقعات را از خودت کاهش بده اما کارهای کوچک را انجام بده و حتی در بین آنها کار بزرگی را در خفا انجام بده.
۱۴. بلوف نزن و نخواه با حرفهایت دیگران رو تحت تاثیر قرار بدی با کارهایت اعتماد مردم را جلب کن و اعتبار کسب کن.
