
سرود نهم به بحران عمیق در اردوی یونانیان، پشیمانی آگاممنون و تلاش ناامیدانه او برای بازگرداندن آشیل به میدان جنگ اختصاص دارد.
با فرارسیدن شب و تهدیدات هکتور، اردوگاه یونانیان در غرق در اندوه و وحشت است. آگاممنون که وضعیت را فاجعهبار میبیند، در میان لشکریان زار و گریه سر میدهد و اعتراف میکند که زئوس او را فریب داده است. او پیشنهاد میکند که دیگر فایدهای ندارد و همه بهتر است سوار بر کشتیها شده و به یونان فرار کنند.
پهلوانان در سکوت فرو میروند تا اینکه دیومدس سکوت را میشکند. او با شجاعت اعلام میکند که آگاممنون حرف ابلهانهای زده است و حتی اگر همه یونانیان فرار کنند، او و همرزمش تا آخرین قطره خون در تروا خواهند جنگید تا شهر را فتح کنند. نستور پیر نیز از سخنان دیومدس تمجید میکند و پیشنهاد میدهد که سران سپاه را برای یک شام اضطراری و مشورت گرد هم جمع کنند.
در جریان نشست مشورتی، نستور به آگاممنون یادآور میشود که ریشه تمام این بدبختیها لجاجت خود اوست که بدون دلیل خشم آشیل را برانگیخت و بریسئیس را مصادره کرد. نستور از آگاممنون میخواهد هرچه زودتر راهی برای جبران این اشتباه بزرگ پیدا کند و با دادن هدایای فراوان و عذرخواهی، رضایت آشیل را جلب کند تا به جنگ برگردد.
آگاممنون اشتباه خود را میپذیرد و اعتراف میکند که آشیل به اندازه یک ارتش ارزش دارد. او فهرستی شگفتانگیز از هدایایی که حاضر است به آشیل تقدیم کند ارائه میدهد:
· هفت شهر آباد و پرجمعیت
· دختر خودش به همسری آشیل با جهیزیه کامل
· بازگرداندن دستنخوردهی بریسئیس (و سوگند یاد کردن که با او همبستر نشده است)
· گنجینهای عظیمی از طلا، مس، اسبهای مسابقهای و دوازده زن اسیر زیبا.
نستور پیشنهاد میکند هیئتی محترم از بزرگان و دوستان آشیل به خیمه او بروند و این پیشنهاد صلح را مطرح کنند. این هیئت شامل اودیسه (اولیس) زیرک، آیاس بزرگ، فینیکس (پیرمرد مربی و مرشد قدیمی آشیل) و دو تن از مأموران است.
هیئت در سکوت شب به خیمه آشیل میرسد. آنها آشیل را میبینند که در کنار دوست وفادارش پاتروکلوس نشسته و با نواختن چنگ و خواندن سرودهای حماسی پهلوانان گذشته، خود را سرگرم کرده است. آشیل با دیدن دوستانش با گرمی از آنها استقبال میکند و برایشان غذا و شراب آماده میسازد.
پس از صرف غذا، اودیسه پیش قدم میشود. او پیام آگاممنون را با لحنی بسیار محترمانه و چربزبانی بیان میکند، فهرست هدایای سنگین را برمیشمارد، از وضعیت فاجعهبار یونانیان میگوید و التماس میکند که آشیل به خاطر نجات همرزمانش از مرگ، کینه را کنار بگذارد.
اما آشیل با قاطعیت و خشم، پاسخ رد میدهد. او سخنان تندی علیه آگاممنون بر زبان میآورد و میگوید:
· هدایای آگاممنون و تمام ثروت دنیا هم نمیتواند توهین او را جبران کند.
· جنگیدن یا نجنگیدن برای یونانیان فرقی به حال آشیل ندارد؛ مرگ و زندگی برای کسی که در جنگ بماند یا در خانه بماند یکسان است.
· آشیل اعلام میکند که فردا صبح ناوگان خود را جمع کرده و به سوی زادگاهش (فتیه) حرکت خواهد کرد و به هیچکس کمک نخواهد کرد. او حتی به فینیکس (مربی پیرش) پیشنهاد میکند که او نیز همراهش به خانه برگردد.
فینیکس با چشمانی گریان و اندوه فراوان تلاش میکند با ذکر خاطرات کودکی آشیل و اهمیت بخشش، او را نرم کند، اما موفق نمیشود. سپس آیاس بزرگ که مردی صریح و عملگراست، با لحنی سرد به آشیل اعتراض میکند که چقدر سنگدل شده است که حاضر نیست حتی به خاطر دوستان نزدیکش از کینهاش بگذرد.
آشیل در پاسخ به آیاس میگوید که از شدت خشم هنوز خونش به جوش میآید و تا زمانی که هکتور و لشکریان تروا به خیمهها و کشتیهای خودِ آشیل نرسیده و آتش در آنها نیاندازند، دست به سلاح نخواهد برد.
هیئت با دستان خالی و سرافکنده به اردوگاه برمیگردد. دیومدس با شنیدن این خبر تلخ، دیگران را دلداری میدهد و میگوید بگذارید آشیل برود یا بماند، فردا با تمام قدرت خودمان جنگ را ادامه خواهیم داد. سرود نهم با ناامیدی کامل یونانیان و استراحت شبانه به پایان میرسد.