ویرگول
ورودثبت نام
فرزانه
فرزانهیادداشت‌های روزانه‌ی من از مسیر زندگیم ?
فرزانه
فرزانه
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

کیستم؟ کیستی؟ کیست؟ کیستیم؟ کیستید؟ کیستند؟


در میانه‌ی آخرین ماهِ دومین فصلِ انتهای دهه‌ی هفتاد، یحتمل حنجره‌ام برای اولین بار باز شد و تارهای صوتیم به ارتعاش در آمد! و صدایم بین صدای صدها حنجره‌ی دیگرِ زایشگاه، گم شد!

عده‌ای اصرار داشتند سال تولدم را رُند کرده و مرا دهه هشتادی بخوانند! هه!

دوران طفولیتم پیوسته تحت استعمار بزرگترها بودم و
ایشان از من به عنوان دست و پای خود سوء‌استفاده کرده و حتی لیوان آبشان را من باید می‌بردم:)) البته بماند که لیوان آبی هم بر سرشان میریختم از حیث شیطنت!

طفولیت و نوجوانیت، بهترین عصر زندگانی بود! از حیث آزادی بیان و آزادی فکر....و از حیث اینکه می‌توانستم هرچه دل تنگم میخواهد روی کاغذ بنویسم و با مادرم به اشتراک بگذارم :)! هنوز هم دست‌نوشته‌های آن موقع را دارم ...و هربار که میخوانمشان، بیشتر به آستانه‌ی شدیداً بالای تحمل مادرم در گوش سپردن به آن خزعبلات پی میبرم!

از دوران راهنمایی ( الان شده متوسطه اول! جل‌الخالق!) تصمیم داشتم در دانشگاه، ادبیات فارسی بخوانم! شاید بخاطر اینکه انس عجیبی با کتاب داشتم. یا اینکه خوب انشا می‌نوشتم یا اینکه چون رفیق صمیمی‌ و یارِ غارَم هم، ادبیات را دوست داشت! گذشت تا روزی که چشم‌هایم را گشودم و خود را در دانشکده‌ی طِب دیدم( واستا بینم! درخواست ویدیوچک دارم ! چی شد یهو؟!)

از همان دوران کنکور هم درس ادبیات را بیش از همه دوست میداشتم!
از همان دوران کنکور هم درس ادبیات را بیش از همه دوست میداشتم!


وانگهی دیدم هرجا می‌نگرم به‌جای جلال آل‌احمد و هوشنگ مرادی کرمانی، بافت‌شناسی جان‌کوئیرا (John coira) و اطلس آناتومی فرانک نِتِر( Frank netter) پاشیده‌اند!

هنوز از حیرت سروده‌های سهراب در نیامده بودم که یقه‌ام را گرفتند و پرت کردند پشت تست و درس و کنکور (لعنت الله علیه)

و دیگر این روزها، کتاب خواندن برای من، فعلِ غریبی‌ست که نمیتوانم صرفش کنم. کتاب خوسدم کتاب خوشدم کتاب خوردم کتاب خوستم...نمیشود! نمیتوانم! زبانم نمی‌چرخد !

به‌جای کتاب، پادکست گوش میدم!

لیست پادکست‌هایی که همیشه گوش میدم :

گوش نیوش های دکتر شیری

صلح درون

رادیو ماجرا ( این پادکست رو از همه بیشتر دوست دارم)

رادیو راه( مجتبی شکوری)

پادکستMD


عاشق سفر کردنم...عاشق کشف و شهودم...ولی از قضا ما عاشق هرچه بودیم وی از ما دوری گُزینید.سفر کردن به دور دنیا عشقی بود که هرچه بزرگتر میشوم انگار رویایی دست نیافتنی تر میشود!

ایضاً غذا و شیرینی و کیک پختن را هم عاشقم هم مستعد:)))

در خیاطی بسی استعدادندار هستم! در حدی که یه پارچه رو نمیتونم صاف و صوف بُرش بزنم یا یه درز رو نمیتونم تمیز کوک بزنم ( در این حد تباه!)

درونگرا، شهودی، جزئی‌نگر و استقلالیم( نه فقط بخاطر اینکه رنگ مورد علاقم آبیه?)

کلا تو زندگی اهل ریسک کردنم، دلمو به دریا میزنم و کاری که باید انجام بشه رو انجام میدم. زیاد به این اهمیت نمیدم که بقیه چه نظری راجع به کارم دارن و زیاد توی تصمیماتم نظرات شخصی دوست و فامیل رو لحاظ نمیکنم.

با این تفاسیر هنوز هم نمی‌دانم از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود؟ و کیستم و از این حرفا..



پ.ن: این پست به دعوت یکی از کاربران ویرگول نوشته شد امیدوارم خوشتون اومده باشه























































۸
۲
فرزانه
فرزانه
یادداشت‌های روزانه‌ی من از مسیر زندگیم ?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید