یکی از رویاهای بزرگ من مستندسازی اجتماعیه!
اینکه بتونم روایتگر یه معضل یا دغدغهی اجتماعی باشم .
اینکه برم سراغ زندگی آدما، یه جای دیگهی این سرزمین.
از دردشون فیلم مستند بسازم. صداشون باشم.
اما نمیدونم از کجا شروع کنم. چجوری شروع کنم. از کجا امکاناتشو تهیه کنم. میترسم! میترسم نتونم!
از اونجایی که به امکانات خوب مثل : دوربین فیلمبرداری،میکروفون، فیلمبردارِ خوب،و.... دسترسی ندارم و پشتوانهای هم ندارم یه ذره میترسم وارد اینکار بشم! درگیری درس و دانشگاه هم یه طرف!
حتی از این میترسم که رویای من واقعی نباشه و وسطش کم بیارم!
یکی از آرزوهای بزرگ بچگیم این بود که سفر کنم! به جاهایی که کمتر کسی زندگی میکنه و دوس داره بره!
سفر کنم و از داستان سفرم فیلم بسازم! از زندگی آدمایی که تو سفرم میبینم فیلم بسازم... ولی به دلیل محدودیتهایی که واسه یه دختری مثل من هست، نشد که برم!
اینکه میگن رویاهاتون رو زندگی کنین ینی چی؟
چجوری زندگیشون کنم وقتی نمیتونم؟
برای اینکه بتونم مستندساز خوبی بشم باید سفر کنم باید پژوهش کنم باید حداقل یه همکار پایه داشته باشم!
ولی نمیشه! رشتهای که میخونم کاملا غیرمرتبطه و مجالی واسه این کارا بهم نمیده!
چجوری رویاهاتونو زندگی میکنین؟ چجوری محدودیتها رو کنار میزنین؟
تجربهی همچین چیزی رو داشتین آیا؟
برام بنویسین...