
سلام ماه من ، همسر مهربان و مفقود الاثرم
حالت خوب است؟ دماغت چاق است؟ اصلا شوما کوجایی؟ چرا به ما رخ نمی نمایی؟ البته بهتر عزیزم. همان خانه ی پدرت جایت خوب است انشاالله. من هم خونه بابا این ها بهم بد نمی گذرد. غذاهای خوشمزه ی مادر را می خورم و لنگک می زنم. نکند تو این شرایط تحریم دلت می خواهد برویم زیر یک سقف و هر شب نون و تره بخوریم؟ یا نون و پنیر و هوا؟ البته اگر نان سهمیه بندی شود و پولمان به خرید پنیر رسید. نکند بچه هم می خواهی؟ بشین عزیزم .. مه جبین من. همینجا در صفحه ی سفید خیالم ، در گوشه ی این نامه جایت بهتر است. بهترین سرپناهی که من می توانستم برایت فراهم کنم همین فایل ورد بود که امکاناتش هم کم نیست. البته من خیلی مسلط به استفاده از تمام امکاناتش نیستم. اما همین بخور نمیر هم کارم را راه می اندازد. خودت اگر دوست داری برو یاد بگیر به کارت می آید.
بالاخره اینجا مثلا خانه ی ماست و مدیر خانه کیست؟ آفرین .. معلوم است. شما بانوی من. دوستت دارم نازنین. ممنون که مرا درک می کنی و هنوز به خواستگاری ام نیامدی. چرا ترش کردی. چه شد .. چه شد .. هر چه می شود. میگویی قرن 21 است و آزادی زنان و حقوق برابر زن و مرد. مساوات و این حرف ها. دوران سنت گذشته. حالا می خواهی بیایی خواستگاری و پشت دستی بزنی به دهان این سنت ها و عرف های پوسیده می گویی خانواده ی ما فلان و بهمان. اهل سنت اند و عارف به عرف. درست است ما رابطه مان خیالی ست ولی خب باید یک سری نقطه نظراتمان را مشخص کنیم. اصلا من می خواهم ادامه ی تحصیل بدهم. ولی تو بیا خواستگاری. می خواهم وقتی پدر و مادرم گفتند خانه و ماشینت کو؟ حالت را ببینم.
عزیزم. قهر نکن. شوخی کردم بابا. تمام دنیا به فدای تو. سمرقند و بخارا که سهل است ، نیویورک و ناکازاکی را به نامت می زنم. چه غصه ها خوردی. پول به چه درد می خورد؟ سرت سلامت باشد مه جبین من. من میروم صبح تا شب جان می کنم. عرق می ریزم. می خورم می خوابم. تو هم همین کارها را بکن. فعلا دوران ماه عسل ماست. زیر سایه ی پدر مادر. این ارتباط ذهنی و خیالی و کاغذی را هم که داریم با هم. هم را هم که ندیده ایم تا بحال که فرت و فرت دلمان تنگ شود برای هم. فقط بعضی وقت ها گوشه ی قلبم تیر می کشد. که شاید به خاطر دلتنگی باشد. البته شاید. چون مادرم می گوید ترش کرده ای احتمالا. اصلا خودت کجایی؟ چرا نامه برایم نمی نویسی؟ چرا وبلاگت را خدا سر راهم قرار نمی دهد با تو آشنا شوم. بعد اگر خدا خواست بیایم ببینمت. بعد باز اگر خدا خواست بیایی خواستگاریم .. شاید جواب مثبت دادم. نازم زیاد است؟ عجب ها .. قرن 21 – مدرنیته - آخر الزمان – برابری حقوق زن و مرد – رهایی از چنگال کلیشه ها – پس این ها چه؟
ااا ... مامان ... باشه ... باشه ... چراقو خاموش کنین .. کور شدم ... الان بیدار می شم ... اه ... ای بابا