میخواستم امروز یک پست دیگر هم بنویسم. داستانی از دوران دبستانم ولی گفتم نه. ولش کن همین پنج تایی که نوشتم بس است. اما از قدیم گفته اند برای ۲۲ بخوان تا بیست شوی. یا اگر هجده می خواهی برای بیست تقلا کن.
حالا من هم با خیال راحت که امشب هم ما بیشترین فعالیت را در تورنومنت داشته ایم به بستر رفتم و هر چه اینور اونور شدم خوابم نبرد که نبرد. گفتم بیایم نگاهی بیاندازم ببینم وضعیت چطور است. که دیدم اوه مای گاد .. یکی از فرزندان داستایوفسکی آمده و همینطور پست از پس پست گذاشته. پس من هم آمدم اندازی برای سپاهیان اندیشه گذاشتم که دشمن دم دروازه هاست. اما آنها در خواب شیرین بودند پس خودم آمدم تا به عنوان تیر أخر ... تیر از چله کمان رها کنم. تا شهر را راحت تسلیم رقیب نکرده باشم.
