
دوستان سلام. حالتان خوب است؟ یک خواب گرد بدخواب شده هستم. چه خبر؟ حالا خوب است من ساعت 10:30 اقدام به خوابیدن می کنم وگرنه الان خیلی خوابم می آمد. ساعت یک و نیم از خواب پریدم . چه خبر بود؟ با خودم گفتم شاید کسی کاریم داشته. کمی با خدا صحبت کردم و گفتم جانم؟ منو کاری داشتید. گفتند : ... خب انتظار ندارید که حرف های خصوصی مان را بیایم برای شما بنویسم.
آمدم بخوابم موبایلم را برداشتم و درجه دمای هوا را چک کردم. منفی دو درجه. علامت برف آمدن هم نشان می داد. رفتم از پنجره نگاه کردم دیدم کمی برف هم نشسته است. حالا خدا کند برف بیاید و این همه سرد می شود هوا، همه اش سرما خشکه نباشد. راستش این شب ها ذهنم بیشتر از سابق درگیر است. درگیر همین یک مطلبی که صبح ها می خواهم بنویسم و بگذارم. چند چیز معمولا از ذهنم می گذرد و بعضی هاشان خیلی خوب می شوند ولی به نوشتن و انتشار نمی رسند.
داشتم به بیرون نگاه می کردم
داشت برف می بارید
گفت : تا حالا عاشق شدین؟
گفتم : معلوم نیست ؟
گفت : چرا .. به هم رسیدین ؟
گفتم : معلوم نیست ؟
گفت : چرا ... الان کجاست ؟
گفتم : معلوم نیست .. یک قطره اشک گوشه چشمم حلقه زد. یک قطره که اندازه کل عالم غم داشت. که کمرمو خم کرد. که می تونست دنیا رو با خودش بشوره ببره.
خلاصه جونم براتون بگه که امروز روز انتشار قسمت دوم رمانم یعنی "پدر عشق بسوزد" هست. شاید دل تو دلم نبوده که خواب رو از سرم پرونده. این کتاب رو سال 1396 شروع کرم به نوشتن. 33000 کلمه ش رو نوشتم و بعد یه سری اتفاقات افتادن که بقیه ش رو نتونستم بنویسم. اما خوشبختانه سال 1399 دو سوم بعدش رو شروع کردم به نوشتن و تمومش کردم. من این رمان رو خیلی دوست دارم. و خب خیلی هم دوست دارم دیگران بخونند و نظرشون رو بدونم. ناشر رو این کتاب سرمایه گذاری کرد. البته قرار شد نصف من هزینه کنم نصف ناشر. گفت زبان این کار آرکئیک است برای همین ما دوستش داریم.
لذا رمان صفحه آرایی شد. ویرایش شد و به ارشاد رفت ولی خلاصه و مفیدش را بگویم : آن سوخته را جان شد و آواز نیامد. حالا در قسمت های بعدی توضیح می دهم چه اتفاقی افتاد. الان که انتظار ندارین همه ش رو بگم؟ شش ماه طول کشیده ها. قرصش نیامده هنوز که بدم بهتون.
دوستان عزیز روزهای سشنبه و جمعه هر هفته دعوتید به مهدارنامه برای نوشیدن فنجانی کتاب تکه ای کمدی اجتماعی . قدمتان روی چشم .. از خودتان پذیرایی کنید. سلف سرویس است. نوش جان
البته این متن خرده نوشت را نباید از کتاب چیزی می گفتم اما آن روز کسی گفت خوب کردی غر غر کردی من با کتابت آشنا شدم پس من هم دیدم هر جا می روم باید یک یادی از کتاب بکنم تا دوستان باهاش آشنا شوند و بیایند بخوانند.
20دی1401