ویرگول
ورودثبت نام
سید مهدار بنی هاشمی
سید مهدار بنی هاشمینویسنده ی رمان یک عاشقانه سریع و آتشین- و رمان پدر عشق بسوزد - شاعر مجموعه: قشنگترین منحنی سرخ دنیا
سید مهدار بنی هاشمی
سید مهدار بنی هاشمی
خواندن ۶ دقیقه·۴ سال پیش

خاطره بازی

شیک بیسکوئیت
شیک بیسکوئیت

سلام. صبحتون بخیر. دیشب شب خوبی بود. با دو تا از دوستان دوران دبیرستان رفتیم بیرون. کلی خاطره بازی کردیم و گفتیم و خندیدیدم. حالا اینکه چطور شد که این قرار جور شد خدمت منورتان عرض کنم که چهارشنبه هفته پیش تلفنی ناشناس رو گوشی ام تماس گرفت. گوشی را برداشتم و صدایی نا آشنا شروع کرد به حرف زدن. صدایش آشنا نبود. کمی پرس و جو کردم و گفتم آدرس بدهد تا بفهمم از کجا می شناسمش. کاری که خودم وقتی بعد از مدت ها به کسی زنگ میزنم و طرف نمی شناسدم می کنم. یعنی سریع خودم را معرفی نمی کنم.

ولی خب دوستم سریع خودش را معرفی کرد. اسمش یونس است. چند وقتی بود بهش تماس می گرفتم ولی شماره هایش را جواب نمی داد. گفت که گوشی اش را دزد برده و این شماره ها را در ایردراپی چیزی سیو داشته برای همین زنگ زده بود. بهش گفتم چه دزدی میمون و مبارکی. یونس 5 نداشتیم که حالا این یکی را باید در بین شماره های بی شمارت با عنوان یونس 5 سیو کنم. گفتم عدو سبب خیر شود اگر خدا خواهد. مثکه ما باید دعا کنیم هر شش ماه یک بار کسی گوشی شما را بزند تا یادی از ما بکنید مگر. خندیدیم. پیشنهاد داد قراری بزاریم. علی بلوکی هم که از دوستان دوران دبیرستان بود هم بیاید. حالا یونس را دو سه سال پیش دیده بودم ولی علی را بعد از اتمام دبیرستان دیگر ندیده بودم.

خلاصه قرار برای شنبه عصر هماهنگ شد. آمدند. ساعت 6- علی را که دیدم بغلش کردم و گفتم به به آقای بلوکی. کلا عادت ندارم کسی را با اسم کوچک صدا بزنم. از دبستان به فامیل صدا می زدم تا الان.به بلوکی برخورده بود و هی می گفت چرا مرا به فامیل صدا میزنی. مرده بودم از خنده. خب عادتم است. ترک عادت هم موجب مرض است. شما که بهتر می دانید.

قرار شد برویم کافی شاپی جایی. رفتیم و دور زدیم و یکی دو تا کافی شاپ هم رفتیم ولی چون فضای داخلش پر بود و هوا هم کمی سرد بود رفتیم یک دور دیگر هم زدیم و باز برگشتیم به همین منطقه نزدیک خانه مان. یک کافی شاپ بود که آخرین بار همین چند ماه پیش با دوستی رفته بودیم و هات چاکتش را خورده بودیم. خوشمزه بود. متفاوت بود. و من همیشه دنبال سفارش های متفاوت و اختصاصی هستم. از بنده خدا کافی وومن کافی شاپ پرسیدم چه چیز این هات چاکتتان خاص است؟ کلی چشم هایش را چرخاند که نمی توانم بگویم و خاص است و ازین اداها. گفتم برو عمو جان ، من سالی بیست تا کافی شاپ جدید میرم تست میکنم حالا چه ریخته ای توی هات چاکلتت مگر که میترسی رسپی اش لو برود، بابونه ی سرخ دریای آتلانتکا ؟ می دانید چه گفت؟

گفت که کمی فندق و هل مثلا. گفتم : واووو .. چه متفاوت و تحسین بر انگیز و به عقل جن نرسیده. خب خیلی جا ها همینطوری ست هات چاکلتشان. چی؟ نه .. نزدمش. ولی خب شکلات داغش خوب بود خداییش و خاص. البته فنجانش خوب نبود. آنقدر لب پر بود که باید صبر می کردی سرد شود محتوای داخلش بعد می خوردی تا دستت نسوزد. خلاصه رفتیم همینجا که ذکر خیرش بود. بر عکس کافی شاپ قبلی که رفتیم و چون هوا سرد بود و فضای داخلش جا نداشت و منواش ازین ادا بازی جدید ها که کیو.آر.کدی ست بود. منواش آدمیزادی و کاغذی بود. ولی مثل همیشه پرسیدم از بین شیک هایتان کدامش اختصاصی کافی شاپ شماست. گفت رسپی یا همان دستورالعمل هر کافی شاپی فرق دارد. گفتم خب به سلامتی. پیشنهاد شما کدام یک ازین هاست؟ گفت سلیقه ها فرق دارد؟ می خواستم بگیرم بزنمش ها. گفتم خب از بین مشتری هایتان بالاخره یک بازخوردی ازشان می گیرید. کدام یک ازین ها واووو است؟ یعنی طرف بخورد و بعد بیاید بگوید. ایت واز ساچ ااا واووو .. گفت شیک بیستکوئیتمان خوب است. راست می گفت.

من شیک بیسکوئیت سفارش دادم. یکی از فاکتورهای من برای اینکه بگویم فلان چیز خوب است ،می ارزد. نسبت مزده و حجم محصول با قیمتش است که خوب بود خداییش و من هنوز از آن موقع که آن میلک شیک را خورده ام سیرم. می ارزید. دوستان هم یکی شیک نوتلا سفارش داد و دیگری آیس لاته. از گروه قهوه ها ،موکا را بیشتر می پسندم. البته قهوه خور نیستم خیلی. خلاصه کلی خاطره بازی کردیم و بلوکی هی گفت من کنار تو می نشستم سال پیش دانشگاهی. من هم گویی دو سال آخر دبیرستان کلا از یادم رفته باشد هر چه فکر کردم دیدم یادم نمی آید که پیشم می نشسته. ولی محکم گفتم که مطمئنم تو کنارم نمی نشسته ای.

آن یکی دوست دیگرم هم گفت از زنش جدا شده. چیزی که این روزها زیاد می شنوم. یک دختر پنج ساله هم داشت. که حالا پیش خودش زندگی می کند. حالم گرفته شد. پسر خوبی ست. وضع مالی اش هم بد نیست. چرا باید دختری بچه اش را بیاندازد لنگ شوهرش و برود؟ عجیب اند زن های این روزگار. آن دوستم گفت از مسئولیت پذیری فرار می کنند امروزه. یعنی تا یکم بهشان فشار می آید جا را خالی می کنند و می روند. خیلی فکری شدم. چه قدر سخت شده آن فرد مناسب را پیدا کردن این روزها. شب خوبی بود. خوش گذشت. بهشان گفتم ازین برنامه ها هر ماه بگذارید. کسی برای کسی وقت ندارد. همه درگیر خودشانند. همه ی روابط مجازی شده. خوب است کمی بیرون بزنیم و دور هم خوش بگذرانیم. تا ببینیم چه شود و چه پیش آید.

خب سیصد کاراکتر که بیشتر شد. الحمدلله. دیروز خیلی چشم به انتظار بودم کسی بیاید و آن قسمت اول رمان پدر عشق بسوزدم را بخواند و لایکی کند یا کامنتی بگذارد ولی فکر کنم جادوگری آمده است و طلسمی رویش گذاشته که جمعه که گذاشتمش تا الان هیچ کس نزدیکش هم نشده. البته در آن پستم آورده بودم که آدم باید استمرار داشته باشد و نا امید نشود. ولی خب می بینید. عالم بی عملم. منبر می روم برایتان بی خود بعد به خودم که می رسد. دو روز نشده کم تحمل می شوم و هی می گویم ، پس کجایند این دوستان که می گفتند تو کاریت نباشد تو بزار قسمت های جدید را، ما می خوانیم و فلان می کنیم و بهمان می کنیم. جشن و سرور و پایکوبی می کنیم. غمت نباشد.

غر غرم را گذاشتم آخر کار بکنم یکم. خیلی با خودم کلنجار رفتم که غر غر بکنم یا نه. تا همین لحظه ی آخر نیت داشتم هیچ نگویم و بگذارم ببینم چه می شود. ولی خب با همه ی این وجود که غر غرم به قورک پای راست دوستان هم نیست احتمالا. ولی به عنوان یک مسکن تا حدودی دلم را خنک می کند. :)))

زنده و پیروز باشید. روزتون قشنگ ..

یا علی

18دی1401

۸
۱۸
سید مهدار بنی هاشمی
سید مهدار بنی هاشمی
نویسنده ی رمان یک عاشقانه سریع و آتشین- و رمان پدر عشق بسوزد - شاعر مجموعه: قشنگترین منحنی سرخ دنیا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید