
نمی دانم چند بار تا بحال برایتان پیش آمده که دهان مبارکتان مورد عنایت ویژه و سرویس مستمر قرار بگیرد. جایتان خالی دیروز پلو باقالی داشتیم و بعد از صرف آن مادر گفتن که بیا برایت یک آبجوش نبات مشتی درست کنم بخوری یکوقت سردی نکنی. من هم که هیچوقت مشکلی با باقالی نداشتم گفتم نه نمی خواهم. از ظهر به بعد هوا کم کم سرد شد و ساعت های 14 این ها بود که رعد و برق شروع شد و هی کمی باران آمد. ایستاد. رعد و برق زد. رعد و برق زد. رعد و برق زد. کمی باران آمد. باز شب حسابی باران آمد خدا را شکر و تگرگ زد-بلا به دور- و سرشاخه ها را هم زد به نظرم و باز میوه ها به فنا رفتند. البته الان هم دارد باران می آید الحمدلله.
دمای هوا هم از 34-35 درجه به 20 درجه رسید و حسابی هوا سرد شد. و امروز که میخواستیم به باغ عموجان برویم از برای توت خوری و خوردن صبحانه کنسل شد. از طرفی دیگر از دیشب نمی دانم تاثیر گوش ندادن حرف مادر است یا چیز دیگر. دچار سردی شدید و تکرر شده ام. یعنی در ده ساعت گذشته تقریبا بیست بار. و خب هیچ وقت کامل تخلیه نمیشوم و سوزش و حس بی انصاف رجوع مجدد به استراحت گاه. خلاصه استراحت گاه هایم را رفته و آماده برای خوابی معمولی بودم که باز سوزش به سراغم آمده. بدیشان بی محلی کردم و بهش گفتم مگر خودت پدر برادر نداری برو جای دیگر. چشم هایم داشت گرم میشد که صدای آژیر ماشینی از توی کوچه بلند شد. خوابم را تباه کرد. صدا قطع شد. آمدم بخوابم. باز آژیر ماشین به صدا در آمد. خب تو روحش. چند لحظه ای بود که قطع شده بود صدای آژیر. ولی همین الان که دارم این ها را می نویسم باز صدایش درآمد نامرد. حالا باز چند دقیقه ای از اتمام این متن گذشته و داشتم بازخوانی میکردم که دوباره صدای جیر جیر ماشین بلند شد. هی خدا. خب اینکه بروی لاستیک های این ماشین را پنچر کنی گناه دارد به نظرتان؟ روز جمعه. آدم میخواهد یکم بخوابد بعد اینطوری.
حالا بروم برای خودم آبجوش نبات درست کنم بخورم ببینم چاره شود؟ این هم عاقبت گوش ندادن به حرف مادر. چقدر خوابم می آید. اصلا این ایام خیلی حس کمبود خواب می کنم. خسته و لهم به عبارتی. حالا امروز هم میخواستم پدر عشق بسوزد بگذارم که شاید گذاشتم شاید نه. کمی استراحت کنم. کمی روزانه نویسی کنم. کمی مطالعه کنم. راستی نگران نباشید. باز اگر عمری باشد. میگذارم انشاالله. البته حسی که دیشب داشتم این بود که باز دارم شن دفع میکنم و چه بسا کلیه جان مبارک دوباره دارد سنگ برایم می زاید. و خب دعا بفرمایید خدا عاقبت مارا به خیر بگذراند و دوباره دچار سنگ نشویم!