
بهار امسال، بهار پروانهها بود.
تمام شهر پر از پروانه بود.
زیر شیشه پاککن ماشینها، لای گل گیر لاستیکها،
روی تن خیابانها، در مسیر فاضلابها،
همه جا، همه جا پر از پروانه بود…
تابستان هم تابستان گنجشکها بود.
یکی وسط آسفالت خیابان پهن شد،
یکی از بالای ساختمان چهارطبقهای
وقتی بالهایش را پیش پسر همسایه جا گذاشته،
فرود آمد...
و یکی در میان شعلههایی آبی به خواب رفت...
و پاییز شد شروعی برای مهاجرت همهی پرندهها
از میانههای تالابهای غرق در خون
از میان غریو بوقها
غرق در عطر دلانگیز بنزین،
وقتی یک جمعهی سیاه،
پرواز را به خاطر آوردند…
و حالا اینجا زمستان است.
در تمامشهر دستکشها به پرواز در آمدهاند.
خونآبهها از ماسکها شره میکند،
هنوز تیرها پرندهها را نشانه میگیرند،
هنوز نفسها در سکوت سرفه میکنند،
و هنوز این فصلهای دوست داشتنی ادامه دارد...
این یک بازنویسی از نسخه ابتدایی است: