ذهن نگران:چرا بيدار نمي شود؟ مگر صداي زنگ موبايل را نمي شنود؟
ذهن آرام: شنيد.. بيدار شد.. ببين بي خود نگران هستی؟
ذهن نگران: چرا خاموش كرد و دوباره خوابيد؟ مگر نمی داند که ممکن است به کلاس اش نرسد؟ اين دفعه ديگر موقع دويدن از پله هاي مترو يک بلايي سرش مي آید.
ذهن حساس: اي واي اگر زمين بخورد و پای اش طوري بشود چه؟ خيلي بايد مراقب باشد.. تا يه مدت اصلا نبايد راه برود..
ذهن نگران: مگر می شود يک مدت راه نرود؟؟؟ پس درس و كلاس هاش چه می شود؟؟
ذهن وسوسه گر: حالا اين جلسه از كلاس را هم نرفت مگر چه می شود؟ جزوه اش را از دوستان اش قرض می گیرد و می خواند.. او همیشه کلاس ها را شرکت می کند.. با يك جلسه سر كلاس نرفتن که دنيا به آخر نمي رسد..
ذهن عاشق: ممكن است امير هم امروز بیاد..چقدر خوب مي شود اگر او هم باشد.. کمی دیرتر برود بهتر است..عقب تر می نشیند و او به چشم اش می آید.
ذهن نگران: چه فكرهايي مي كني تو!!! او هنوز بيدار هم نشده.. چه برسد كه به كلاس برود و بتواند عقب کلاس بنشیند شاید به چشم آن پسر بیاید.
ذهن آرام: بيدار شد ديگر.. ببين برای سه-چهار دقيقه چقدر شلوغ اش كردي؟ نهایت با استاد مي رسد.. طوري نمی شود که..
ذهن نگران: همين فكرهاي تو هميشه كار دست او می دهد.. از بس كه بي خيال هستی.. دنيا را آب ببرد تو رو خواب می برد..
ذهن آرام: من بي خيال نيستم، فقط منطقي ام.. ديشب کمی دیرتر خواب اش برد.. حق داشت کمی بیشتر بخوابد.
ذهن سرزنش گر: اگر به موقع بيدار شده بود، صبحانه را کامل می خورد.. نه فقط دو لقمه.. آن هم هول هولكي..دختر تنبل..
ذهن وسوسه گر: عيب ندارد، حالا ناهار مي رود يک ساندويچ باحال می خورد..
ذهن نگران: مگر ناهار سلف را رزرو نكرده؟ براي چه برود ساندويچ بخورد؟ پول هایش را نبايد الكي خرج کند.. قرار شد برای خریدن ساز , پول پس انداز کند..
ذهن وسوسه گر: چه کسی اين قرار را گذاشته؟ تو با خودت اين قرار را گذاشته ای.. اولا كه می تواند از بابا قرض بگيرد، دوم اينكه اگر هم پس اندازي در کار باشد، گوشي موبايل واجب تر است.. مگر ديروز گوشی جدید فاطمه و امکاناتش را ندیدی؟ همه چيز داشت.. با اين گوشي لعنتي حتي درست نمی شود پیام تايپ كرد..
ذهن آرام: فعلا سر هیچ دعوا نکنید.. الان كه چيزي معلوم نيست..این ترم درس و برنامه هایش زیاد است قرار شد اگر ترم بعد واحدهایش کمتر بود، برنامه ریزی کند.. الان اين حرف ها یه هیچ دردی نمی خورد..
ذهن حساس: اي واي توي مسير به آن خانم تنه زد.. نكند ناراحت شده باشد؟ اي كاش برگردد و عذرخواهي كند..
ذهن نگران: این همه راه برگردد برای یک عذرخواهي ساده؟؟؟ تازه اگر آن خانم را پیدا کند.. به علاوه, این عذرخواهی چه دردی از آن خانم دعوا می کند..او هم حتما باید به عجله به سر کارش برود و این کار حتی او را بیشتر عصبانی می کند..فعلا بگذار به مترویی که می آید برسد.. وگرنه که به کلاس اش نمی رسد..
ذهن عاشق: خدا كند امير هم امروز ّسر کلاس آمده باشد..
ذهن آرام: ديدي به موقع رسيد؟ كلاس هم تازه شروع شده..
ذهن نگران: نكند استاد در همین یکی-دو دقيقه مطلب مهمی گفته باشد؟
ذهن حساس: اي واي به نازنين درست و حسابي سلام نكرد.. نكند ناراحت بشود؟ اي كاش می توانست برگردد و دوباره به او سلام کند..
ذهن سرزنش گر: اگر به موقع بيدار شده بود، آن وقت لازم نبود تو غصه سلام كردن به نازنين را بخوري.. بی برنامه گی او هزار و یک مشکل برای ما به وجود می آورد..
ذهن آرام: الان صحيح و سالم و بدون مشکلی سر كلاس هست .. لطفا همه ساكت باشيند تا روی درس تمركز كند..
ذهن وسوسه گر: خدا كند امروز بوفه دانشگاه ساندويچ مرغ با قارچ و پنير داشته باشد.. هفته پيش مرغ سوخاري خالي بود.. با قارچ و پنير يک چيز ديگر است..
ذهن نگران: امروز ناهار سلف را رزرو كرده و خبري از ساندويچ نيست.. همين كه گفتم..
ذهن آرام.. باز شروع شد..