ما یک روز گرم تابستان دقیقا سیزده مرداد ، حدود ساعت سه و ربع کم بعد از ظهر تصمیم به سفر اصفهان گرفتیم . تلخیها و زهر هجری که چشیدیم بارها ما را به این فکر انداخت که اگر یک دوازدهم یا یک چهاردهم مرداد بود شاید این سفر لغو می شد .
ساعت شانزده و سی دقیقه است و همه مشغول چشیدن زهر هجر هستیم :
- مامان بزرگم : نسریییین ! بهروز می گه چایی بریز خفه شد خب ! بهرووووز اون رادیو رو خاموش کن ، کم پیکانت از همه جاش صدا میاد برا منم رادیو روشن می کنه . پروانهههه تو چرا دستت زیر پاته ؟
- من: نمی فهمم دشمنی فنرای صندلی با من چیه!
- مامان بزرگم : بهرووووز اون برف پاک و بزن ببینیم رسیدیم یا نه ؟ این همه دود پیکانت و باید ببرن بزارن موزه لوور فرانسه برای اثبات زندگی ماشینی و انقلاب صنعتی اروپا !
ساعت هفده شد و زهر مادربزرگم در حال ریختن بود .
- مامان بزرگم : بهرووووز نگه دار دستشویی دارم
- بابام : چششششم ... وای ترمز نیست !
- مامان بزرگم : بگرد ببینن کجا گذاشتی
- من : آخرین بار دست مامان بود
- مامانم : غلط کردی ، تو داشتی باش دمبل می زدی !!!
- من : اون که باتری ماشین بود
- بابام :نسرین ! تو فرق باتری و ترمز و نمی دونی ومن گرفتمت !
- مامان بزرگم : همین خنگ بازیاشه که من و اسیر خودش کرده
- مامانم : نگه دار بهروز من یه دیقه هم نمی تونم تو این ماشین بمونم
- بابام :خب ترمزش نیست !
- من : پیداش کردم !!!
- مامانم : این که بابلیسه !
- مادربزگم : بابلیس براچی دیگه با اینم دمبل می زنی ؟
- من : نه ، بابا سیمای ماشین و باش لحیم می کنه !
- مامان بزرگم : وای بهروز طاقت ندارم
- بابا : خب چیکار کنم لحیم نداریم
- مامان بزرگم : چیکار لحیم تو دارم، یه جا نگه دار دستشویی دارم
ساعت نوزده و ناگهان ترمز پیدا شد .
- من : پیداش کردم
- مامانم : این که ترمزه ! بگرد باتری و پیدا کن !
- بابام : هان ؟!
- مامان بزرگم : وای بهروز این و اخه از کجا پیداش کردی که زنت بشه ! ما ترمز و گم کردیم، بده به بابات ترمزو
ساعت بیست و سه و پنجاه و نه دقیقه شد ، زهرهمان را ریخته بودیم و همچنان در حال انتظار به سفر اصفهان بودیم که
- مامان بزرگم : بهروز دود زیاده شب و نمی بینم ، شبه الآن ؟
- بابام : شاید
- رادیو : دون دون دون ، ... ساعت یک بامداد اینجا ..خششششش رادیو خششششش،گلپونههای دشت خشششششش..وقت سحر شد!
- مامانبزرگم:وای!این چیه دلمون گرفت، آهنگ تو جاده ای بزار.
- ضبط ماشین:...تو سفر کردی به سلامت، تو منو کشتی ز خجالت...اگه حرف آشتی نباشه ...با تو قهرم تا به قیامت.(دوبار).
#مجله_اصفهان_نیمروز
شماره بیست و پنجم/1396
محبوبه کریمی