آدم خوب نیست به نوشتههای قبلیش وابسته باشه، اما من اینجا یکی یکی نوشتههای چاپ شدهام رو میذارم که یادم نره چه قدمهایی گذاشتم. البته اگر ویرگول عزیز هوای ما رو داشته باشه. چند ماه پیش رفتم به وبلاگم سر بزنم که با نوشتههای عجیبی روبهرو شدم، مدیر میهنبلاگ نوشته بود: «ما رفتیم، خاموش کردن چراغها با شما.» غم عالم به دلم نشست. کل شعرهام به فنا رفت. حالا پرینت شده، توی کمد خاک میخورند، ولی... ولش کن عزیز؛ دنیا دو روزه.