یه وقتایی فکر می کردم آدمای دروغگو ته ته دلشون، خیلی داغونه. فکر می کردم کلی حرف تو دلشون هست که نمیخوان بزنن پس دروغ میگن که سرپوش بذارن...که یادشون بره چقدر تو زندگیشون کمبود دارن. الآن اینجوری فکر نمیکنم دیگه...آدما دروغ میگن چون عادت کردن به این موضوع، آدما دروغ میگن که کاری کرده باشن ، که فریب بدن ، که دنیای بقیه رو بگند بکشن. آدما دروغ میگن چون دوست دارن دروغگویی رو. یه سوال دارم از همه. قراره به کجا برسیم مگه...؟ وقتی آخر همه مرگِ چرا با خودمون و دنیا صادق نباشیم؟ دروغ ریشهی همه چیزه...همهی بدیای دنیا از یه دروغ شروع شده.