ویرگول
ورودثبت نام
real mahan
real mahanدختری در فنی
real mahan
real mahan
خواندن ۱ دقیقه·۵ ماه پیش

شنبه 23 خرداد-روز سوم

ذهنم داره یواش یواش به فقر عادت میکنه.

البته هنوز مطمئن نیستم کاملا فقیر باشم ولی مطمئنم آدمی که درآمد کافی نداره و برای هر چیزی دودوتا چهار تا میکنه معمولی و بی نیازم نیست.

با خودم میگم فقط کافیه نه ماه دیگه دووم بیارم و بعدش میرم سراغ یه کار درست و حسابی. هیچ آدمی فرصت کافی برای انجام همه چیزایی که دوست داره و نیاز داره نداره و فقط باید سعی کنم بین خواسته هام اولویت قائل بشم و الان اولویت اصلی تموم کردن درسمه.

اینو به خودم میگم و به جای ضدافتابی که تو کیفمه و احتمالا اینقدر گرون شده که دیگه نتونم تو لیست خریدام بزارمش شال رو میکشم تو صورتم تا افتاب نخوره.

تلاش میکنم با کارای پاره وقت و نصف و نیمه به نتیجه برسم ولی اثر چندانی نداره. چیزی به عنوان استقلال مالی مدت زیادیه که از زندگیم رفته و یواش یواش دارم با حذف خواسته هام به نتیجه میرسم.

این سخته ولی در حال حاضر چاره ای نیست.

مهم اینه که هر چقدرم پول داشته باشم با این اوضاع پولدار بنظر نمیرسم پس چه فرقی داره دیگه!؟

اگه صبا اینو میخوند میگفت اینقدر جو ندم و اصلا قرار نیست یه دختر اینقدر به فکر پول در آوردن باشه.

اگه بابا اینو میخوند میگفت به هیچی فکر نکنم و فقط روی درسم متمرکز شم تا زودتر تموم شه.

اگه مامان اینو میخوند دستاشو بالا میگرفت و یکی از اون دعاهای بلند بالاش رو حواله خدا و زندگی من میکرد تا غر نزنم.

اگه خواهرم اینو میخوند شروع میکرد به مقایسه زندگیم با بقیه تا کمتر احساس بدبختی بکنم.

ولی حالا که هیچکدوم قرار نیست بخونن با خیال راحت حس فقر رو تجربه میکنم و فرض میکنم تجربه های لوکس تر قراره تو سیزن زندگی بعدی سر و کله اش پیدا شه.

زندگی
۴
۰
real mahan
real mahan
دختری در فنی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید