ویرگول
ورودثبت نام
mahan
mahan
mahan
mahan
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

کی میدونه من یه بازیگر قهارم که نقشم گم کردن خودمه

جدیدا ایمان ارودم به اینکه یه مشکل روانی حاد دارم. حال و روزم این روزا اصلا خوب نیست و داره داغونم میکنه ولی بازم مثه دیوونه ها میتونم بخندم.

میتونم وقتی یادت میفتم برم سر یخچال و یکمی آب بخورم که شاید بغضمو قورت دادمو و اگه نشد تو یه عملیات تروریستی سعی میکنم نفسمو حبس کنم. اینجوری وقتی رنگ صورتم تغییر کرد با سرفه های تصنعی میتونم وانمود کنم که آب توی گلوم پریده و اشک توی چشمام جلوی بقیه طبیعی ترمیشه.

میتونم روزی چند بار نمازی رو بخونم که حتی یه آیه شو هم بلد نیستم. چادر مامانو توی صورتم بکشم و تو هر رکعتی با اشک از خدا بخام قلبمو اروم کنه. میتونم وسط خنده یهویی بزنم زیر گریه و مامان بابا ایمان بیارن به اسکیزوفرنی بودنم.

میتونم عمدا چشامو مدادی بکشم که بش حساسیت دارم و تا ساعت ها نگران گیر دادن کسی نباشم.

میتونم ساعت ها به صفحه خالی دسک تاپم نگاه کنم و یواشکی به گلدونای تو دلم آب بدم. اره من میتونم در عین حال خوشحال باشم و در همون لحظه توی ذهنم قاتل یکی از ارزوهام بشم.

میتونم پف زیر چشمامو به بیدار بودن تا دیر وقت و تماشای فیلم کمدی شب قبلش ربط بدم. فیلمی که دو ساعت تمام باش خندیدم و حتی از فرط خنده اشکمم در اومد. راستی کی میدونه چرا جدیدا بعد اینجور فیلما از زور خندیدن دل درد میگیرم و نیم ساعتی رو با این بهونه تو دستشویی گریه میکنم.

یه جایی خوندم حیوونا تو مواقع ضروری میتونن هر چیو خوردن رو بالا بیارن ولی کی میدونه من چه حیوونیم که چندین بار در روز عق میزنم تا چشمام رنگ خون بگیره و بقیه بعدش ازم چیزی نپرسن.

همه برای من نگران میشن و من اینو خوب میدونم. از دید بقیه من یه دختر شاد و سرزندم که به خاطر فشار درس و کار چند وقتیه به هم ریختمو واین موضوع توی اوضاع جسمانیم اثر گذاشته...ولی کی میدونه من یه بازیگر قهارم که نقشم گم کردن خودمه.

دل نوشته
۴
۱
mahan
mahan
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید