میخام خودمو به یه چالش دعوت کنم. اون موقعا که جوونتر بودم زیاد از اینکارا میکردم (منظورم بچگی و نوجونیه). مثلا همون یه هفته ای که روزه سکوت گرفتم و با چهار تا صفر از معلمایی که جوابشونو نمیدادم تموم شد. یا همون سه هفته ای که هر روز از سرویس مدرسه جا میموندم تا تو کل کل با بچه ها اثبات کنم از همشون خجسته ترم( که خب در نهایت به خاطر مسافت زیاد خونه تا مدرسه و حجم پول تو جیبیم که تموم شد، موفق به ادامه دادنش نشدم). نقطه مشترک تموم چالشای خودخاسته و خود ساخته ای که توش شرکت میکردم این بود که حداقل تا چند وقتی رو بش پایبند بودم و خب این بم کمک میکرد. اینه که اینبار میخام یه چالش چند هدفه در جهت شادتر شدن خودم شروع کنم و خوشحال میشم اگه نظری برای بهتر شدنش دارید بم راهنمایی کنید.
اول اینکه میخام تا چهل روز نماز بخونم. این فکر دیشب و با خوندن پست نارنگی خانوم به ذهنم رسید. برا همین فکر کردم الان که از ادمای اطرافم بریدم و امیدی ندارم دلمو وصل کنم به خدا که هم بزرگتر شه و هم قوی تر. اینجوری هر دردی که دارم در عظمت دلم که به خدا وصل شده، گم و کمرنک میشه و خب خدا مشاهده گر و مسئول دردای تلنبار شده روی دلم میشه. چون تا حالا بیشتر نماز رو به شکل مستحبی نگاه میکردم و داخل زیارتگاه ها میخوندم فقط، از شبکه قران استفاده میکنم و همزمان با اون نماز میخونم تا ببینم چی میشه.
دوم اینکه یه چهل روزی رو ییلی تللی گشتن داخل اینستا رو بیخیال شم و خب قراره دیگه به امید پیام دادن خ با یه پیج فیک، پیجمو هزاربار چک نکنم. اینجوری هم فکر اون تو ذهنم کمرنگ میشه و هم کلی وقت دارم که میتونم برای کتابای جدید و فیلمای خوب بذارم.
سوم اینکه هر روز یه کار جدیدو تجربه کنم و خب هر روز رو یه سرگرمی متفاوت داشته باشم. این کارو از دیشب شروع کردم، بعد مدت ها یه کیک پختم و تا ساعت ها خانواده رو در شعفی وصف ناشدنی فرو بردم.
چهارم هم با توجه به اینکه این کرونا داره هر چی سلامتیه از جمله وزن ایده الو از چنگم در میاره، هر روز یه ساعتی رو ورزش کنم. اینو به خاطر 4 کیلو وزنی میگم که تو این ماه اضافه کردم، اگرچه هنوز چاق نیستم حتی نمیشه گفت تپلم ولی همینجوری پیش بره تا عید به یه ماهان توپولی تموم عیار تبدیل میشم. برا همین تصمیم دارم روزی نیم ساعت مدیتیشن و نیم ساعتی هولاهوپ و ورزشای هوازی رو در برنامم بذارم.
و در اخر هم باید یه فکری برای این شش واحد درسی و پایان نامم بکنم. همینطور یه مقاله که قول نوشتنشو تا عید دادم و اینجوری که دارم پیش میرم چشمم آب نمیخوره که اگه به خودم نیام مشروط میشم و به خودم میاروننم ( یا میارانونیم یا یه همچین چیزی)
امیدوارم همه خوب پیش بره و اینجوری از این لختی و کمای درونی بیرون بیام.
در پناه خدا
ماهان 11 آذر 99