ویرگول
ورودثبت نام
mahan
mahan
mahan
mahan
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

هر کاری میکنم تا به چشم خودم بیام

این روزا سخت کار میکنم تا به چشم بیام... البته فقط به چشم خودم. نمیدونم این روحیه رو از کی و چجوری پیدا کردم. شاید با مشغول کردن خودم دارم سر خودم و بقیه رو کلاه میذارم و شایدم واکنش غیر ارادی مغزم باشه. انگار این روزا یه حقیقت خیلی پررنگ توی زندگیم وجود داره و اون نخاسته شدنه. الان به اون مرحله ای رسیدم که مطئنم اگر اول خودم، خودمو میخاستم و دوست داشتم هیچکدوم از این اتفاقا نمیفتاد و شاید کمتر اذیت میشدم. ولی خب سال ها عادت کرده بودم به نفر دوم بودن و ترجیح دادن عشقم به خودم و همه کس. اینجوریه که الان با نبودنش، انگار یهویی انتخاب اولم از بین رفته و ذهنم رفته سراغ انتخاب دوم که خودمم. نمیدونم همه اینا تلقینه یا توهم کافی بودن خودم برای خودم.. ولی هر چی که هست نباید تموم بشه. از طرفی ام این روزا فهمیدم که خیلی تو شکل گیری اینده ادمی که بار ها کنارم گذاشت، کمک کردم و دروغ نیست اگر بخام بگم که حداقل 60 درصد موفقیت اینروزاشو مدیونه کارایی که من براش انجام دادم.. حالا اگر همین وقت و انرژی رو برای پیشرفت خودم بذارم میتونم خیلی بالاتر از اون، بپرم... نیاز دارم به این اعتماد به نفس ساختگی برای سرپا کردن عزت نفسی که خودم لگد مالش کردم.

تو این چند روز، هر روزم رو اندازه یه هفته کار کردم و شبا مغزم قبل به یاد اوردن هر چیزی خاموش میشد. این مهم ترین نفع این داستان بود برام. اینکه هر روز صبح اول به یاد کارای مونده برای امروزم میوفتم و بعد به اینکه الان ساعت چنده تو پاریس و بیدار شده یا نه. هر چی که هست این مشغول بودنم باعث میشه بتونم بیشتر ذهنم و احساساتمو کنترل کنم. فقط امیدوارم یه روزی نفهمم این سرپوش گذاشتن و نادیده گرفتن چیزایی که اذیتم میکنن، فقط باعث شده یه روزو یه جای دیگه ای بدتر عود کنه.

دوست دارم اینم بنویسم که الان در حال خوندن چهارصد صفحه گزارشی هستم که این هفته برای سمینار دانشگاهم تکمیل و اماده کردم و خب الان تازه صفحه 90 رسیدم. میدونم تا فردا ساعت یک که زمان ارائه خودمه باید تمومش کنم ومیکنم. فقط امیدوارم فردا به بهترین شکل تموم بشه و خستگی این روزامو ببره.

۸
۵
mahan
mahan
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید