چند روز پیش یه پیام ناشناس دریافت کردم. باید بش مشکوک میشدم نه!! خب منم شدم. یه ادمی به اسم ارمیتا که اون موقع فکر میکردم دختره ولی الان میدونم نیست، ازم کمک خاسته بود. لحن حرفش جوری بود که بعد سه روز بالاخره جواب دادم و براش نوشتم سلام جانم؟ بعد از حدود نصف روز متوجه شدم این ادم اصلا غریبه نیست و لااقل داره سعی میکنه ادای غربیه ها رو در بیاره. اول از همه پیاممو لایک کرد و بعدم پرسید از پارنتر سابق خبر دارم یا نه... البته اسم دوستشم که باش مهاجرت کرده آورد ولی حسم میگه اسم اون برای رد گم کنی بوده. خب منم در اولین قدم پیجشو چک کردم و بعد هم نوشتم چطور. اون روز رابطه این دختر با اقای یار سابق که از اینجا به بعد بش اقای خ میگم، رو نمیدونستم. حسم میگفت شاید اونم یکیه مثل من ولی اقای خ زحمت پیچوندن و روندن این یکیو به خودش نداده و شاید برا همین دست به دامن من شده تا بفهمه کجاست. نوشته بود خیلی وقته ازش خبری نداره و قبلا خود اقای خ اکانت منو بش داده. خب اینجای قضیه حتی من که شم پلیسی خوبی ام ندارم فهمیدم یه جار کار میلنگه و این ارمیتا خانم مجازی احتمالا خود اقای خ یا دوستشه. چشمامو بستم و سعی کردم تموم خاطراتمونو به یاد بیارم. در نهایت با بغضی که قورتش دادم نوشتم که فقط یه خ میناسم اونم شش سالشه( این خ کوچولو در واقعیت برادرزاده اقای خ واقعیه) و خب به جز اون الان خ دیگه ای نمیشناسم. بعد هم نوشتم شاید اشتباه پیام دادید و دیگه جوابی دریافت نکردم. اون لحظه به این فکر کردم که چرا همون روزی که اقای خ انفالوم کرد این دختر جز فالورام اضافه شده و اینکه چه جوریه اقای خ که بیشتر از شش ماه فکر میکرد شوهر دارم و بم پیام نمیداد، ایدی منو داده به یه دختریو و اون دختره بعد یک ماه بی خبری دلواپسش شده. تازشم من ایدیمو همین سه هفته پیش عوض کردم پس چجوری دختره بدون اطلاع از خ که یک ماهه مهاجرت کرده، ایدی جدیدمو پیدا کرده؟ حتما با ایمان تقوا عمل صالح.. اصلا به فرض محال این ادم واقعا برای پیدا کردن اقای خ بم پیام داده بود، ینی واقعا اقای خ اکانت منو بش داده بوده ولی برا خودشو نه؟ در حالیکه از سه سال پیش نه ایدی اینستا و نه تلگرام و خطشو عوض نکرده و خب تو بیو واتساپسش ایدی هر دوتا جارو نوشته. حتی اینکه زمان انلاین شدن دختره شبیه اقای خ بود، هم برام جالب شد و اینکه کدوم دختری ساعت سه شب پیام میده که از یکی دیگه کمک بخا برای یافتن یک عدد اقای خ؟ البته دختره خیلی از عادتای اقای خ رو هم برای نوشتن داشت...مثلا لایک کردن تک تک جملات نفر.

اینجای کار کلی به اقای خ و بچه بازی خودش یا دوستش خندیدم و فهمیدم اصلا راه مناسبی رو برای خود نمایی انتخاب نکردن. خنده دومم برای جواب خودم بود که وجودشونو کتمان کردم و همون اول کاری دماغشون کلی سوخته احتمالا. خنده اخرم رو هم امروز صبح زدم که اون پیج فیک تموم پیاماشو برام پاک کرده بود و حتی پیجشم بسته شده بود.
اخ که اقای خ واقعا منو دست کم گرفته بود. من میتونم ساعت ها به نبودنش فکر کنم و خودمو به نشناختنش بزنم. تازه اونکه میدونست من از خودش و دوستش خیلی باهوش ترم، پس چرا اینقدر بچگانه خاله بازی کرد. البته باید حقیقتم بگم که بعد از دیدن اون پیاما کلی به هم ریختم و باعث خوشحالیه که اقای خ هیچوقت نمیفهمه ادعای نشناختن ادمی که بیشتر از خودم میخاستمش چقدر برام سخت بوده...به اندازه نخوابیدن یه شب تا صب. ولی هر چی که بود اینبارو به خودم باریکلا گفتم بابت قوی بودنم و ارزو میکنم هر روز و هر روز بیشتر از فکر اقای خ بیرون بیام تا جایی که واقعا دروغ نشناختنشو باور کنم.