دویدن، واژه ای که ممکن است برای برخی دوست داشتنی و برای برخی کمی ترسناک باشد. با شنیدن این واژه مفاهیم زیادی به ذهن میرسد، از سلامتی و تناسب اندام گرفته تا خستگی و تعریق و سوزاندن کالری!
هاروکی موراکامی به ما ثابت کرد مفاهیم بسیار عمیقتری میتواند در این عمل به ظاهر ساده نهفته باشد، دو مانند معلمی صبور به ما درس هایی از زندگی، سختکوشی و امید میدهد.
موراکامی در کتاب از دو که حرف میزنم از چه حرف میزنم، از زندگی و تحربیاتش میگوید، حول محور دویدن روزانهاش، فعالیتی که سالهاست جزئی از زندگی اوست. کتاب در ابتدا ممکن است ساده به نظر برسد، دویدن و دویدن، ولی در لابهلای همین دویدن ها نکاتی هست که ممکن است تاثیر عمیقی بر سبک زندگی هر یک از ما بذارد.
وی در قسمتی از کتاب نوشته است :«من بیشتر دانستههایم را در نویسندگی از طریق دویدن های روزانه آموختم و این آموزه ها درسهایی عملی و فیزیکی بوده اند.»
موراکامی در این کتاب از انگیزههای پایان ناپذیر و اراده ای که همیشه به قوت پابرجاست صحبت نمیکند، او از واقعیت میگوید، از اینکه فردی مثل او که ممکن است دیگران به خاطر شرکت کردنش در ماراتن های مختلف یا ساعتها دویدنش یک شخصیت شکست ناپذیر ببینندش، با چالش مواجه است و بین دوراهی در خانه ماندن یا رفتن و دویدن مجبور است انتخاب کند، انتخابی که برایش راحت نیست. او از راهکارهایی میگوید که بتواند بر این چالش ها غلبه کند و انگیزه ای برای خود ایجاد کند.
«گاهی اگر خوشم بیاید تندتر میدوم ولی در آن صورت زمان تمرین را کمتر میکنم، چون نکته مهم آن است که شور و نشاط فرد در پایان هر جلسه ورزش به روز بعد منتقل شود، همین رویه را در مورد نوشتن هم پیش گرفته ام و آن را جزء واجبات میدانم.»
همین از واقعیت گفتن موراکامی است که این کتاب را شیرین کرده، اینکه نویسندهای به این بزرگی به ما نشان میدهد که او هم مشکلاتی این چنینی دارد، باعث میشود حس کنیم تنها نیستیم، این چیزی است که وی درک کرده و با در میان گذاشتنش از طریق کتاب خواسته که راههایی که تجربه کرده و چیزهایی که از این طریق آموخته را با ما هم به اشتراک بگذارد.
هاروکی موراکامی در مسابقاتی که شرکت کرده همیشه موفق نبوده و گاهی شکستهایی داشته که حتی میتوانسته وی را از ادامه این کار منصرف کند. درک همین مطلب که هدف اول بودن نیست، بلکه تلاش کردن در حد توانی که داریم و کوشش در بهتر شدن نسبت به دیروز خودمان است که باعث شده که وی ادامه بدهد و همین موضوع باعث رضایت و شادمانیاش شده است.
«رکوردم، مقامی که به دست میآورم، نمای بیرونی ام، همه در درجه دوم اهمیت قرار دارند. درواقع مهمترین نکته در نظر دونده ای چون من دستیابی به هدفی است که با توجه به توانایی ها برای خود ترسیم میکند. هرچه در چنته داشته باشم رو خواهم کرد، تا حد مورد نیاز استقامت به خرج خواهم داد و به سهم خود خشنود خواهم شد.»
در آخر میتوان گفت که اگر به دنبال شنیدن واقعیت و نه کتابهایی که انگیزه موقتی به شما میدهند هستید، این کتاب مناسب شماست تا بیاموزید و بدانید که در سختی و چالش ها تنها نیستید و با همفکری و انتقال تجارب میتوانید آنها را حل یا راه گذر از آنها را سادهتر کنید.
چالش کتابخوانی مرداد ماه طاقچه: کتابی به پیشنهاد آدمها یا پادکستها
کتاب از دو که حرف میزنم از چه حرف میزنم نوشته، هاروکی موراکامی