جمهوری سنگاپور( Republic of Singapore) ، کوچکترین کشور در جنوب شرقی آسیا است که در جنوب شبه جزیره مالایا واقع شده است. این اسم از زبان مالایی سنسکریت گرفته شده که به معنای شهر شیر می باشد.
این کشور در شمال خط استوا قرار گرفته و آب و هوای گرم و مرطوبی دارد. تنها همسایگان آن مالزی و اندونزی هستند. سنگاپور در سال ۱۹۶۵ و حدود ۵۵ سال پیش از استعمار انگلیس بیرون رفت، این کشور از ۱۹۶۳ تا زمان استقلالش جزو مالزی بوده است. سنگاپور از یک جزیره بزرگ و ۵۴ جزیره کوچک تشکیل شده است و پایتخت آن که فقط یک شهر دارد، سنگاپور است. زبانهای رسمی آن، چینی، مالایایی و انگلیسی است.
مساحت آن ۷۲۸ کیلومتر مربع( کمی کوچکتر از شهر تهران) و جمعیتش در سال ۲۰۱۰ میلادی حدود شش میلیون نفر اعلام شده است. بر اساس این آمار ۷۴.۱% چینی هستند و باقی از سایر نژادها.
در مورد ادیان و مذاهب حدود ۴۰% بودایی، ۱۵% مسلمان، ۱۵% مسیحی و ۳۰% سایر ادیان در این کشور ساکن هستند.
زندگی مسلمانان در سنگاپور
دین اسلام از طریق مالاییهای مسلمانِ جزایر اطراف، وارد این سرزمین شده است، اما مهاجرت اعراب، هندیها و ایرانی ها نیز منجر به گسترش اسلام در اوایل قرن ۱۸ میلادی در سنگاپور شد.
حکومت سنگاپور سکولار است و اسلام از ادیان رسمی سنگاپور محسوب میشود. بیشتر مسلمانان مذهب شافعی دارند. مجمع اسلامی جامعه مسلمانان مهمترین ارگان در تصمیمگیری امور مسلمانان سنگاپور به شمار میرود. بخشی از برنامههای تلویزیونی این کشور به مسلمانان اختصاص دارد و یکی از شبکههای تلویزیونی سنگاپور اذان پخش میکند. و تعداد شیعیان کمتر از یک درصد جمعیت سنگاپور را تشکیل میدهند.
در سنگاپور بسیاری از اعیاد و روزهای مقدس چینیها، مسلمانان، هندوها و مسیحیها تعطیل رسمی میباشد. با توجه به اینکه اکثر مردم این کشور چینی هستند مهمترین تعطیلی در طول سال جشن سال نو چینیهاست که در فوریه است. روز اول ژانویه که جشن سال نو میلادی است ، روزهای عید قربان و عید فطر نیز در این کشور و به خصوص در محلههای مالاییها جشن برگزار میشود و تعطیل است. برخی از جشنهای مذهب هندو نیز تعطیل میباشند.

اقتصاد شگفت انگیز سنگاپور
استراتژی اقتصادی شهر کوچک سنگاپور، با جمعیتی در حدود شش میلیون نفر، منابع طبیعی ناچیز و دسترسی محدود به آب های شیرین؛ همواره مورد توجه اقتصاد دانان بوده است.
کمتر کشوری در دنیا طی تنها 50 سال تغییرى پانزده برابری در درآمد سرانه (در مقایسه با حدود سه برابر در ایالت متحده و انگلیس) داشته است. امید به زندگی در سنگاپور نزدیک به ۸۲ سال است که این رقم ۳ سال بیشتر از آمریکا و کانادا است. نرخ مرگ و میر در این کشور کمتر از میانگین آمریکایی شمالی و اروپاست. به علاوه، شاخصهای آموزشی نیز در این کشور کوچک قابل مقایسه با کشورهای صنعتی است.
سیاست اقتصادی و اجتماعی عامل موثر در پیشرفت
هنگامی که سنگاپور در سال ۱۹۶۳ از انگلستان جدا شد، سیاست خود را بر مبنای اقتصاد بازار آزاد قرار داد و امروز دومین کشوری ست که شفافیت اقتصادی در آن در سطح بالایی قرار دارد. هم چنین سومین مرکز پالایش نفت در دنیا، یازدهمین کشور دارای ذخیره ارز خارجی در جهان، چهاردهمین صادرکننده و پانزدهمین وارد کننده بزرگ در دنیاست.
بسیاری از اقتصاددانان پیشرفت سنگاپور را مرهون سیاست های این کشور در کاهش نابرابری اقتصادی می دانند. و شاخص احساس فساد در کنار نیوزیلند و شکورهای اسکاندیناوی در رده سالم ترین کشورها قرار دارد.
یکی دیگر از عوامل موثر جهش دولت سنگاپور نطام آموزش همگانی و ایجاد فرصت برابر برای تمام اقشار جامعه است که طی چند دهه منجر تربیت نیروی کار متخصص در جامعه شد. و نظام آموزشی به سطح کشورهای توسعه یافته ارتقا پیدا کرد.
با توجه به سیاست های مختلف بدون شک میتوان گفت مجریان قانون در کشور سنگاپور مدیرانی موفق بوده اند که توانسته اند نرخ بیکاری در این کشور را از 25% هنگام استقلال به 2% کنونی برسانند.
بیش از ۷۰۰۰ ابرشرکت چندملیتی از ایالات متحده، ژاپن و اروپا و همچنین ۱۵۰۰ شرکت چینی و تقریباً همین تعداد شرکت هندی در سنگاپور مشغول فعالیت هستند. تقریباً ۴۴% از نیروی کار سنگاپور از افراد غیرسنگاپوری تشکیل شده است.
واحد پول سنگاپور دلار سنگاپور است که با نماد S$ نشان داده میشود و توسط بانک مرکزی این کشور چاپ میگردد.
سنگاپور یکی از کشورهایی است که بیشترین شمار میلیونر را دارد به طوری که از میان هر شش خانوار سنگاپوری، یک خانوار دارایی بیش از یک میلیون دلار آمریکا به شکل نقد دارد. این رقم منهای املاک، کسب و کارها و کالاهای تجملاتی است که اگر این موارد نیز محاسبه شود تعداد میلیونرها بیشتر خواهد شد چون قیمت ملک در سنگاپور در میان کشورهای دنیا جزو گرانترینهاست.
رفاه نسبی؛ رویایی دست یافتنی
دولت سنگاپور از طریق وزارت توسعه اجتماعی و خانواده برای بیخانمانها و افراد نیازمند برنامههای کمکرسانی متعددی دارد و توانسته فقر مطلق را به حد بسیار کمی برساند. در برخی از این برنامهها ماهانه ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار سنگاپور به خانوارهای نیازمند پرداخت میشود و مخارج بهداشت و درمان و شهریه مدارس این خانوارها از سوی دولت تأمین میشود.
سنگاپور برای عموم شهروندان خود نیز برنامههای رفاهی پرشماری برقرار کردهاست، برای مثال دولت به ساکنین سنگاپور مبلغی پرداخت میکند تا به ورزشگاههای عمومی رفته و ورزش کنند. همچنین دولت برای تولد هر نوزاد مبلغی که حداکثر به۱۶۶۰۰۰ دلار میرسد به خانوادهها میپردازد. از دیگر برنامههای مشابه میتوان به نظام بهداشت و درمان یارانهای، کمک مالی به معلولان، تحویل لپتاپ ارزان به دانشآموزان تنگدست را اشاره کرد.
برای اطلاع از جاذبه های گردشگری، قوانین عجیب و تکنولوژی های برتر سنگاپور این مطلب را بخوانید.
برای آشنایی با اولین رئیس جمهور زن سنگاپور این مطلب را بخوانید.