جریان خون را در تک تک سلول هایم حس میکردم .
صورتم داغ و بدنم ملتهب بود ، از شدت گرما و رطوب تنم ، موهای تاب دار کوتاه روی پیشانی‌ام به صورتم چسبیده بود
خواب بودم یا بیدار را نمیدانم
صدای برخورد قطرات باران به شیشه و سوختن چوب داخل شومینه را میشنیدم ، رعد و برق ماننده تازیانه به دل عرش میکوبید ، نفسم به زور بالا می‌آمد و قفسه سینه ام سنگین بود
دستگیره چرخید و در با صدا باز شد .
مردی حدودا 30ساله با قدی بلند و چهارشانه در چهارچوب در ظاهر شد
قدمی به داخل برداشت که باعث شد کمی نیم‌خیز شوم ، کت و شلوار اتوکشیده مشکی و بارانی بلند بر تن و کیف چرمی بزرگی و چتر مشکی در دست داشت .
نزدیک تخت شد کلاه و بارانی و کت‌ش را درآورد و به رخت آوزیر انداخت ، کیفی که همراهش بود را روی میز کنار تخت گذاشت و باز کرد ، هنوز نگاهی به من نکرده بود
وسایلش را روی میز گذاشت و صندلی کنار تخت را کمی جلو کشید و روی آن نشست
حالا نگاهش کاملا روی من بود ، سلام کردم و منتظر شدم خودش را معرفی کند
سرش را تکان داد
+دکتر فرهام هستم ، از دوستان و آشنایان خانم کلاریس ، برای معالجه شما آمده ام .
_ممنونم
با ابزاری که روی میز گذاشته بود شروع به معاینه کرد .
درجه تبم را گرفت و مدام درحال یادداشت کردن بود ، بعد از پرسیدن چند سوال وسایلش را جمع کرد و از اتاق خارج شد .
سرم را به تخت تکیه داده بودم و به اجزای صورتش فکر میکردم ، چشم ابرو مشکی بینی کشیده و لب های متناسب ، ته ریش مرتب و چشم های عجیب ..
