ویرگول
ورودثبت نام
محمدامین صدیقی
محمدامین صدیقی
محمدامین صدیقی
محمدامین صدیقی
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

چند اثر از " هاروکی موراکی "

.
.


کمتر کسی است که هرچند گذرا، نام «هاروکی موراکامی» را نشنیده باشد. احتمال زیاد چیزی از او خوانده‌اید. یا به کتاب‌های ترجمه شده به فارسی و انگلیسی‌اش در کتاب‌فروشی‌ها برخورده‌اید یا در جمعی دوستانه، روایت یکی از داستان‌های او به گوشتان رسیده است. موراکامی، نویسنده‌ای معروف و البته محبوب است.

هاروکی موراکامی سال ۱۹۴۹در ژاپن متولد شده است. او پس از گذراندن تحصیلاتش در دانشگاه هنرهای نمایشی واسدا و خواندن آثاری از ده‌ها نویسنده‌ی غربی مانند ریموند چندلر، کرت ونه‌گات و ریچارد براتیگان، بالاخره در سال ۱۹۷۹، آغاز به نوشتن کرد.

هاروکی موراکامی که تاثیر نویسندگان غیر ژاپنی، کاملا در آثارش مشهود است، معمولا به غرب‌زدگی و ژاپنی نبودن متهم می‌شود. اما نثر جادویی او و داستان‌های سورئالش، چیزی است که بیش از هر ویژگی دیگری، او را منحصر به فرد کرده است. در این یادداشت برخی از آثار محبوب موراکامی را بررسی می‌کنیم.

ممنون از همراهی شما برای طاها مدیران

اول شخص مفرد

اول شخص مفرد مجموعه هشت داستان کوتاه از موراکامی، نویسنده مشهور ژاپنی است که در سراسر جهان به داستان‌هایش مشهور است. داستان‌هایی که عناصر رئالیسم جادویی را همراه با عناصر فرهنگی و بومی ژاپن ترکیب کرده است و نتیجه، اثری بی‌نظیر است که هم حس آشنای شرقی را برای مخاطبش تداعی می‌کند و هم روح ادبیات مدرن جهان غرب را در خود دارد.

این کتاب نیز مجموعه هشت داستان است که تمام ویژگی‌های داستان‌نویسی او را در خود دارد و همگی از یک ویژگی دیگر نیز برخوردارند، همه داستان‌ها از زبان اول شخص مفرد بیان می‌شوند.

خامه، بر بالین سنگی، چارلی پارکر بوسا نووا می‌نوازد، با بیتلز، اعترافات میمون شیناگاوایی، کارناوال، مجموعه اشعار یاکولت سوالوز و اول شخص مفرد، نام داستان‌های این مجموعه است

۱Q۸۴

نمی‌دانم، چقدر درباره دنیای موازی شنیده‌اید. این کتاب یکی از جذاب‌ترین داستان‌ها درباره دنیای موازی است. در داستان ۱Q۸۴ موراکامی ماجرای مردی را روایت می‌کند که عجله دارد و می‌خواهد به قرار ملاقات مهمی برسد، اما وقتی از تاکسی پیاده می‌شود و از پله‌های آزاد راه بالا می‌رود، بدون آنکه خودش متوجه شود، وارد دنیای موازی می‌شود.

از سوی دیگر ماجرای مردی را روایت می‌کند که وظیفه ویراستاری متن یک رمان نوجوان را دارد. بعد از انتشار و موفقیت کتاب، حس می‌کند ماجراهای کتاب در واقعیت هم در حال رخ دادن است.

اما هدف اصلی موراکامی صحبت از دنیای موزی نیست. بلکه موراکامی با این داستان سعی می‌کند ما را با مفاهیمی مثل خشونت خانگی آشنا کند.

داستان رفاقت در «سوکورو تازاکی بی‌رنگ و سال‌های زیارتش»

این رمان با سبک رئالیسم جادویی روایت زندگی مهندسی به نام سوکورو تازاکی است که دچار بحران شخصیتی شده. سوکورو چهار دوست دارد پس از مدتی با یکدیگر به حدی صمیمی شدند که تصمیم گرفتند بر رووی یکدیگر اسم‌های خودمانی‌تری بگذارند. البته این اسم‌ها تا حدی برگرفته از نام خانوادگی هر کدام است. آکا (قرمز)، آو (آبی)، شیرو (سفید) و کورو(سیاه) نام‌هایی هستند که برای همدیگر انتخاب می‌کنند اما سوکورو همان سوکورو باقی ماند و هیچ رنگی را به او نسبت نمی‌دهند.

«…اما وقتی پای شخص سوکورو وسط می‌آمد، حتا یک خصوصیت نداشت که ارزش حرف زدن درباره‌اش یا پُز دادنش به دیگران را داشته باشد. دست‌کم خودش، خودش را این‌جوری می‌دید. همه‌چیزش میان‌مایه، بی‌بو و بی‌خاصیت و بی‌رنگ بود».

سال دوم کالج، روزی همه دوستانش ناگهان تصمیم به قطع ارتباط با او گرفتند. او کاملا تنها شد. اما چندی بعد از این انزوای ناخواسته، دچار عشقی شد که رنگ زندگی‌اش را برای همیشه تغییر داد.

کافکای سرگردان در «کافکا در ساحل»

«کافکا در ساحل» یا «کافکا در کرانه»، احتمالا معروف‌ترین اثر هاروکی موراکامی است. این کتاب مرموز و قطور، دو داستان را همزمان با هم پیش می‌برد. فصل‌های فرد کتاب، روایتگر داستان کافکای ۱۵ ساله است که از خانه فرار کرده تا مادر و خواهرش را پیدا کند. فصل‌های زوج کتاب، ناکاتای مرموز و عجیب و غریب را نشان می‌دهد که در سال‌های پیری‌اش، شغلی تازه پیدا کرده است؛ یافتن گربه‌ها!


۰
۰
محمدامین صدیقی
محمدامین صدیقی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید