یک روز مکان من فراموش شود
یاکه دل و جان من فراموش شود
وقتیکه نفس به کام من گیر دهد
این شعر نهان من فراموش شود
از تلخی این واژگاه شعر ترم
معشوق زمان من فراموش شود
چشمم که شود بسته و دستم لرزد
یا قول زبان من فراموش شود
تنها به شب خلوت این خانهی تنگ
نام و شن و شان من فراموش شود
وقتی مردن میانِ این شعر گفتم
این روح و روان من فراموش شود
دوستی و محبتی که داشتم باتو
آواز خزان من فراموش شود
بعد از ختم و سه روز هم گریه کنی
بازم دل و جان من فراموش شود
شاعر صفی الله ساحل