ویرگول
ورودثبت نام
مریم رضوی
مریم رضوییک مهندسِ روانشناس یا برعکس
مریم رضوی
مریم رضوی
خواندن ۴ دقیقه·۴ سال پیش

وابی سابی

از کتاب‌های معرفی شده در چالش کتابخوانی طاقچه برای ماه بهمن هیچکدوم رو نخونده بودم و کاملا موضوع جدید بود برام. درنهایت کتاب "وابی سابی: بینش ژاپنی درمورد زندگیِ نه چندان بی نقص ولی کامل" رو انتخاب کردم و خوندم و خب... بنظرم خیلی کتاب جالب و خوبی بود.

در ابتدا نویسنده کمی درمورد فرهنگ ژاپن برامون توضیح میده و یه تاریخچه ای رو هم بیان میکنه که جالبه. بعد در مورد اصطلاح وابی سابی واسمون صحبت میکنه و هر بخش رو برامون شفاف میکنه.

اول از همه میخوام معنای وابی سابی رو بر اساس برداشت خودم براتون بگم که از دو بخش جداگانه ی وابی و سابی تشکیل شده. وابی یعنی زیبایی فقط در چیزهای شاد نیست و در هر شرایطی وجود داره، حتی اگه از چشم ما پنهان باشه. در واقع اهمیت وابی در حال و هوای تاریکش نهفته است و نوعی زیبایی فاخر نهفته در میان حقایق زمخت و خشن زندگی است. کشیش بودایی، کِنکو در اینباره مینویسه: "آیا باید شکوفه های بهاری را وقتی دید که به صورت گلی کامل درمی آیند یا ماه را وقتی دید که آسمان صاف و بی ابر است؟"

و سابی یعنی زیبایی در کهنگی وجود داره، چون کهنگی نشانه‌ی تکامل و زندگی است و هر چیز کهنه ای گذشته ای داره که باارزشه و ما رو به یاد ناپایداری هستی میندازه و با کمی غم همراهه. معنای عمیق تر به این موضوع اشاره داره که در زیر ظاهر واقعی اجسام، چه چیزی پنهان شده و چه گذشته ای وجود داره.

با توجه به مطالبی که گفتم در نهایت به این میرسیم که وابی سابی یعنی ناپایداری همه چیز رو بپذیریم و زندگی رو با تمام حواسمون تجربه کنیم، زیبایی ها رو در چیزهای کوچک ببینیم و موهبت های ساده ی زندگی رو درک کنیم، چون زیبایی در سادگی قرار داره. و در کل این موضوع اهمیت داره که چیزهای مختلف رو چطور میبینیم...

حالا چرا وابی سابی در دنیای امروز اهمیت داره؟

اتفاقا خودم هم این بخش رو خیلی دوست داشتم: در دنیای امروز، ما مدام در معرض اطلاعات قرار داریم و مدام با پیام هایی مواجه میشیم که بهمون میگن ظاهرمون باید چطور باشه، چی بخوریم، چی بخریم و... کلا سرعت زندگیمون خیلی بالاست و یکی از دغدغه های مهم ما بازدهی هست. تمام این موارد باعث میشن زیبایی های ساده ی زندگی رو نبینیم و مدام در حال تقلا باشیم و به همین علت همیشه خسته و پریشانیم. ما از اصل خودمون و از طبیعت فاصله گرفتیم و آرامشمون رو از دست دادیم.

این قسمت کتاب خیلی جالب بود بنظرم چون حال و هوای زندگیِ ماست دقیقا:

ما لحظات ارزشمند زندگی را مختل می‌کنیم تا عکس بگیریم و آن را در شبکه های اجتماعی قرار دهیم و سپس یک ساعت منتظر بنشینیم و ببینیم مورد تحسین چه کسانی قرار گرفته ایم، کسانی که حتی آن ها را نمی‌شناسیم.

دنیای امروز به ما القا کرده که باید بی نقص باشیم و همه چیز رو عالی انجام بدیم و این موضوع ما رو به سمت کمالگرایی برده! درحالیکه ما باید نقص هامون رو بپذیریم و خودمون رو بخاطر چیزی که هستیم قضاوت نکنیم. همه ما به نحوی خاص، ناقص هستیم.

در ادامه نویسنده راه حل هایی برای داشتن یه زندگی آروم تر بهمون پیشنهاد میده. یکی از راه حل ها ساده سازی محیط زندگیه که بهش میگه سادگی روح انگیز! مثلا پیشنهاد میده چیزهایی که لازم نداریم رو از خونه خارج کنیم. بریزیم دور، بدیم به کسی یا بازیافتشون کنیم... همراه با این کار از الگوهای فکر منفی و وابستگی به گذشته رها میشیم! همینطور میتونیم چیزهایی در محیطمون قرار بدیم که خاص، معنادار و خاطره انگیز باشن یا در کل هر چیزی که حالمون رو خوب میکنه و حس مثبتی بهمون میده!

یا یه راهکار دیگه اینه که از فرهنگ مقایسه، ولخرجی و زیاده روی دست برداریم. مثلا وقتی به خرید یک چیز جدید فکر میکنیم از خودمون بپرسیم که آیا واقعا بهش نیاز داریم؟ آیا واقعا ازش استفاده میکنیم؟ و پیشنهاد میده که خیلی چیزها رو میتونیم با دستِ خودمون بسازیم بجای اینکه بخریمشون!

همینطور درباره‌ی ارتباط بیشتر با طبیعت صحبت میکنه و اصطلاحی به نام "حمام جنگلی" رو بیان میکنه. یعنی در طبیعت آرامش بگیریم، خودمون رو بخشی از طبیعت بدونیم و به تمام جزئیات توجه و دقت کنیم. این ارتباط با طبیعت در نهایت باعث سلامتی روح و جسم انسان میشه و حتی گفته شده سیستم ایمنی رو تقویت میکنه و استرس، میزان فشار خون و ضربان قلب رو هم کاهش میده.

یکسری از مفاهیم مطرح شده خیلی مشابه مفاهیم روانشناسی بود بنظرم. مثلا همین مطلبی که در مورد ساده سازی محیط زندگی بود! شاید شنیده باشید که زندگی در یک مکان شلوغ با وسایل تزیینی زیاد و مجلل، باعث ایجاد استرس در ما میشه و هرچی محیط خلوت تر و ساده تر باشه، روحمون هم آرامش بیشتری داره. یا مثلا بخش هایی هست که درمورد توجه به زیبایی های کوچک زندگی صحبت میکنه، خیلی شبیه به مفهوم ذهن آگاهی هست.

در نهایت میتونم بگم که کتاب مفیدی بود و حس خوبی داشت. درباره فرهنگ ژاپن صحبت میکرد و همینطور از نظر تاریخی هم اطلاعات مفید و جالبی در اخیارمون قرار میداد. انتقادی بود و تفکر برانگیز، راهکارهای مفیدی میداد و تشویق میکرد به سمت یک زندگی ساده و پر آرامش حرکت کنیم و از زندگی سریع این زمانه دور بشیم، با طبیعت ارتباط دوباره ای برقرار کنیم و...

درصورتیکه میخواید این کتاب رو از طریق اپلیکیشن طاقچه مطالعه کنید، کلیک کنید.


وابی سابیچالش کتابخوانی طاقچهطاقچهچالشکتاب
۶
۰
مریم رضوی
مریم رضوی
یک مهندسِ روانشناس یا برعکس
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید