بعد از سه ماه فرصت دیدار دوباره پیدا شد و حالا میشه گفت من خوشحال ترین ادم دنیام
بعد رسیدن به ترمینال فهمیدم یادم رفته شونه بیارم بعد خیلی باحال بود اونجا یه مغازه ای بود همین جوری مرسیدم گفت اره شونه داریم و یه دونه خریدم
بعد راه افتادم سمت حرم و سوار اتوبوس شدم
اخ یه حس خیلی خیلی خیلی ناب داشت دیدن دوباره گنبد طلای امام رضا علیه السلام اصلا یه حس بی نظیر که فقط کنار امام میشه تجربش کرد
چند دقیقه ای با دیدن‌گنبد طلا مناجات کردن و بعد رفتم کیفمو دادم امانات و رفتم برای صبحانه که مهمون شما بودم
وای اونقدر اوتقدر اونقدر حسش قشنگ بود مهمون تو بودن که اصلا نگم برات
خداییش هم خوشمزه بود و داغ و تازه
بعد راه افتادم سمت حرم اذن ورود خوندم و دیدم وای اوتقدر سرد بوده این چند وقت که فک کنم اب صحن یخ زده بود چون اب نداشت و دیگه گفتم میرم سمت گوهرشاد برای وضو ولی دیدم بازم تشنمه
و رفتم سمت چای خونه حرم
واقعا چقدر این طعم عجیب و نابه
چقدر دلم واسش تنگ شده بود ...
بعد از چایی رفتم سمت حرم و دیدم تو رواق امام خمینی یه وضوخونه خیلی خیلی قشنگ زدن اونجا وضو گرفتم و فرصت دیدار دوباره امام رضا رسید
اخ که جقدر این حس رو دویت دارم
یه ارامش عجیب و غریب کنار هست که هیچ جای دنیا و کنار هیچ کس دیگه ای نیست
راستش فقط نشستم و کاری نکردم فقط دوست داشتم زمدگی کنم لحظه های بودن کنار امام علیه السلام رو
و انگار خستگی و تمام آلودگی های روحی این جند وقت همه و همه از بین رفت
یه نفس عمیق کشیدم و گفتم الحمدلله و الانم دیگه بعد نوشتن این پست پا میشم میرم سمت گرفتن خونه
هزار هزار هزار بار الحمدلله برای بودن بودن کتار امام رئوف
