خوش به حال آدمهایی که ذرات ریز شادی را در هوا میقاپند و جهانِ سبز و سادهی خود را دوست دارند!
خوش به حال آدمهایی که گذشت در قلب و افکارشان شبیه باران،مدام در حال بارش است
و عیبهای دیگران را کتاب نمیکنند و دست به دست نمیچرخانند!
کاش خدا از خاک و گِل این دسته از آدمها بیشتر انسان خلق کند،
تا زمین دلش گرم باشد و سبز باشد و خوشبختی از آن بِروید!
