
آرام، روی ابرها قدم میزنی.
به خیال پرندگان مهاجر، تکهای از آسمانی.
میان دستان خداوند، شعر را میشویی!
حجاب از رخ ماه میگشایی...
و خورشید را به میهمانیام دعوت میکنی،
من امشب، فروغ را به آفاق میسپارم!
و جای ستاره، قایقی کاغذی میگذارم.
تو به اندیشهام گاه میخندی،
من به دورِ دستها دل میسپارم.