ویرگول
ورودثبت نام
فرانک یعقوبیان
فرانک یعقوبیانزنی بود که با دنیایی از کلمات محاصره شده بود. او یاد گرفت که می‌توان با آن کلمات، پل ساخت به سوی قلب های دیگران.
فرانک یعقوبیان
فرانک یعقوبیان
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

قایق کاغذی

آرام، روی ابرها قدم می‌زنی.
به خیال پرندگان مهاجر، تکه‌ای از آسمانی.
میان دستان خداوند، شعر را می‌شویی!
حجاب از رخ ماه می‌گشایی...
و خورشید را به میهمانی‌ام دعوت می‌کنی،
من امشب، فروغ را به آفاق می‌سپارم!
و جای ستاره، قایقی کاغذی می‌گذارم.
تو به اندیشه‌ام گاه می‌خندی،
من به دورِ دست‌ها دل می‌سپارم.

۳۰
۲۰
فرانک یعقوبیان
فرانک یعقوبیان
زنی بود که با دنیایی از کلمات محاصره شده بود. او یاد گرفت که می‌توان با آن کلمات، پل ساخت به سوی قلب های دیگران.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید