ویرگول
ورودثبت نام
حباب نگران لب رود
حباب نگران لب رودصبح خواهد شد و به این کاسه آب آسمان هجرت خواهد کرد #سهراب سپهری
حباب نگران لب رود
حباب نگران لب رود
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

رویای نور

راه فراری از گرما نبود.درخت ها با سایه هایشان همه جا گسترده بودند؛اما باز هم اشعه های نور خورشید راه خودشان را پیدا می کردند. پای درخت انار وسط حیاط حوضچه گلی بسیار کوچکی بود و اردک ها حسابی داشتند از آن لذت می بردند و استفاده می کردند. صدایشان از همه جا به گوش می رسید.حسابی داشت بهشان خوش می گذشت. گربه حنایی با چشمان کمی حنایی اش به تماشا نشسته بود و خیال تکان خوردن از زیر سایه درخت را نداشت. کم کم داشت خوابش می برد.

صدای سماور و بوی عطر چای دم کرده از ایوان خانه می آمد.مادربزرگ به دیوار تکیه داده و رو به منظره نشسته بود. سخت سرگرم گل دوزی بود. هر نقش و نگاری که فکرش را می کرد می دوخت. هر چیزی که می دوخت رنگ و بوی خیال و افسانه داشتو هیچ چیز زمینی نبود. انگار هاله ای از تصور و خیال با نخ های رنگی و سوزن داشت مرئی میشد. زیبا و درخشان مثل روزهای جوانی مادربزرگ.

صدای جیرجیری بلند شد و بعد در اتاق باز شد. لیلا کش و قوسی به بدنش داد. نسیم تابستانی صورتش را لمس کرد و پیراهن سفیدش را تکانی داد. گرما و درخشش خورشید چشمانش را زود باز کرد. همه چیز را از زیر نگاهش گذراند. در سکوت که به در تکیه داده بود و با تارهای موهایش بازی می کرد به مادربزرگ و خیالاتش که داشت آنها را می دوخت،به گلدان ها و درخت ها و ساکنین پر سروصدای خانه نگاه می کرد.

چشمش افتاد به لیمو های کنار پله ها. زیر آفتاب درخشان عجب برقی می زدند. با خودش فکر کرد در این هوا لیموناد تازه خیلی می چسبد.رفت سراغ سبد که لیمو ها در آن بودند.پله ها را دو یکی کرد و سبد را برداشت و رفت سمت حوض و لیمو ها را در آن انداخت صدای شالاپ شلوپشان چقدر دل انگیز بود. همینطور که داشت یکی یکی لیمو ها را می شست مجذوب زردی آنها شده بود. شفاف و درخشان. رنگ هایشان انگار از بهشت آمده بود.دست به زیر شیر آب برد تا کمی هم از این خنکی نصیب خودش کند.چشمانش را بست و آب را با کاسه های دستانش بر صورتش ریخت.

چشمانش را باز کرد.اتاق تاریک بود و روزنه ای از نور راهرو از باریکه به درون می تابید.صدای شب از بیرون به گوش می رسید. پرده که از صبح ساکت بود حال به جنب و جوش افتاده بود و تکان می خورد. هنوز خواب از سرش نپریده بود. چراغ مطالعه را روشن کرد. زیر نور چراغ رنگ های روی کاغذ می درخشیدند. سبز،زرد،آبی،سیاه..

نگاهی به نقاشی اش انداخت. دختر نقاشی با موهای سیاهش زیر نور می درخشیدند.لیمو ها همانند خورشید های کوچک درون سبد یا درون آب می تابیدند. همه چیز شبیه رویا بود. رویای نور.

شاید به ظاهر و کم رنگ اما دلخوشیم و امیدوار....
شاید به ظاهر و کم رنگ اما دلخوشیم و امیدوار....

نورآبخورشید
۰
۰
حباب نگران لب رود
حباب نگران لب رود
صبح خواهد شد و به این کاسه آب آسمان هجرت خواهد کرد #سهراب سپهری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید