پیک زمین

در تخیل مهتابی هیچ کودکی عکس یک رود جاری نیست

و توری سفیدی از ابر، روی رسن های تخیل کسی پهن نیست

و عقابی هرگز

جای بلبل روی شاخ و برگهای تغزل نمی نشیند

آن اوایل بهتر بود

زندگی یک حادثه ساده تر بود

گه گداری لانه می ساخت روی بیت بیت تخیل ها

یک عقاب دود اندود

که سیاهی هم آخر رنگی است

که سیاهی یک رنگ است

و در سطر نگاه ها،کلاغ ها،تضمین زیبایی بود از طبیعت سرشار

پشه از سنجاقک بکرتر بود.