ویرگول
ورودثبت نام
آزاده برادران
آزاده برادرانارامم...حتی وقتی طوفان دور و برمه
آزاده برادران
آزاده برادران
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

غروب جمعه

غروبِ جمعه دلم است.

دلم چقدر گرفته…

گوشهٔ دنجِ رویاهایم نشسته‌ام،

صدایی نیست؛ به تو فکر می‌کنم.

بی‌تو تنهایی بر دلم پنجه می‌ساید.

بگو کدام صبحِ راستین خواهی دمید؟

کویرِ تَف‌خوردهٔ دلم تو را می‌طلبد.

وجودم پرستوی باران‌خورده است

که تو را می‌جوید.

تنها بر شانه‌ات—

که به وسعت آسمان‌هاست—

آرام خواهد گرفت.

و من در سکوتِ این دل‌تنگی می‌مانم،

تا شاید نسیمی از سمتِ نگاهت برسد.

✍️آزاده برادران

۱۶
۲
آزاده برادران
آزاده برادران
ارامم...حتی وقتی طوفان دور و برمه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید