قطره قطره باران نگاهت را به چشمانم ببار
تا شیدایی را نظارهگر باشی.
پرندگان کوچ در اوج آسمان خیالم پر میکشند
و نغمهی جاودانگی را در حریر دلم مینوازند.
بیا شعری از محبت بسراییم
و با نسیم، نشانههای الهی
خود را با عشق، خود را با زندگی پیوند بزنیم.
در آغوش نگاهت، زمان آرام میگیرد
و قلبهایمان بیصدا با هم سخن میگویند.
با تو حتی سکوت، نغمهای از عشق است.
✍️آزاده برادران