آسمان دل

چندی‌ست آسمانِ دلم وا نمی‌شود

از خشم، سنگِ شیشه هویدا نمی‌شود

بستند پلکِ روزنه‌های امیدم را

چیزی به‌جز غم، به دلم جا نمی‌شود

چندی‌ست بی‌حضورِ تو، بر جای‌جای عشق

داغی عجیب مانده، مداوا نمی‌شود

با دست‌وپای بسته و قلبی پر از امید

خواهم رسید پیشِ تو… اما نمی‌شود

باور کن ای طلوعِ عاطفه، دور از دو چشم تو‌.بر

بختِ آسمانِ شب شده ،فردا نمیشود

بر بیت‌به‌بیتِ فاصله سوگند که این چنین

دور از تو، آسمانِ دلم وا نمی‌شود

✍️آزاده برادران