همیشه حرفهای تازهای بود
هزاران حرف بود و وقت محدود
ولی وقتی که رفتی باورم شد
که دیگر آخرین فرصت همین بود
چه زود از پشتِ لبخندت گذشتم
چه دیر فهمیدم از من دل بریدی
و بعد از آن همه راهی که رفتیم
فقط سکوتِ سرد بین ما ماند
من ایستادم به امیدِ نگاهت
تو اما رفتی… و جهانم تهی شد
✍️آزاده برادران